บทที่ 36 ตื้อเท่านั้นที่ครองโลก 1

ฉันเดินออกจากห้องในสภาพชุดของเขา ถามว่าอายมั้ยกับสายตาที่คนอื่นมอง ทำไมจะไม่อายล่ะ ก็ดูเสื้อผ้าเขากับตัวฉันสิ เสื้อก็ใหญ่กางเกงก็ใหญ่ นี่ขนาดเป็นยางยืดนะ ฉันยังรู้สึกว่ามันหลวมอยู่เลย

 จุดที่ฉันนั่งเป็นโต๊ะญี่ปุ่นตัวเล็กๆที่ตั้งอยู่บนพื้น และอยู่ตรงหน้าโซฟาที่พวกเขากับเพื่อนนั่งอยู่ ฉันนั่งกับพวกแฝด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ