บทที่ 63 อ้อมแขนของเขายังอบอุ่น

    วันต่อมา...

  "เกียร์..."

  ผมยืนมองเฟย์ที่ปรือเปลือกตาขึ้นมามองผม เธอค่อยๆดันตัวเองลุกขึ้นนั่งและจะเอื้อมมือมาคว้าแขนผมแต่ผมขยับออกห่างจากเธอ

  "ต่อไปนี้เราคงไม่ต้องเจอกันอีก!"

  นี่คือสิ่งที่ผมรอให้เฟย์ฟื้นขึ้นมาเพื่อจะพูดกับเธอ เฟย์น้ำตาไหลออกมาทันที

  "เฟย์ขอโทษ ขอโทษนะเกียร์ แต่ที่เฟย์ทำแบบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ