บทที่ 17 เอลรักดีนนะ

วิศวัตติ์กึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้ามายังบริเวณห้องครัวหลังจากที่พลเข้าไปตามเขาในขณะที่กำลังคุยกับอากันย์อยู่ สายตาคมกวาดมองหาร่างบางที่นั่งบนพื้นหลบอยู่บริเวณมุมห้อง ขาเล็กชันเข่าขึ้นชิดอก แขนเรียวกอดตัวเองแน่น แก้วตาสีอ่อนเหม่อมองออกไปอย่างไร้จุดหมาย ความว่างเปล่าปรากฏเด่นชัดเหมือนคนขาดชีวิต น้ำตาใสไหลอา...