บทที่ 22 สายตาของเสือ…กับเหยื่อที่ชื่อคนโปรด

พี่เขาหัวเราะเบา ๆ ดวงตาคมที่มองมามีแต่ความเอ็นดู  รอยยิ้มของเขาทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเด็กน้อยที่โดนแกล้งอีกแล้ว

บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยกลิ่นของต้นตีนเป็ด ความทรงจำเก่า ๆ หวนคืนมา ไม่ว่าจะเป็นตอนที่พี่เบย์ยื่นดอกตีนเป็ดมาให้ ตอนที่ฉันทำหน้ามุ่ยแต่ก็รับมันมา หรือแม้แต่ตอนที่เขาพูดกวนประสาทเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ