บทที่ 26 เลิกยุ่งกับพี่เบย์

เช้าวันรุ่งขึ้น

ฉันตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการปวดหัวหนัก ร่างกายอ่อนล้าเหมือนไร้เรี่ยวแรง อาจเป็นเพราะร้องไห้หนักเกินไปเมื่อคืน

พี่เบย์ที่นอนอยู่ข้าง ๆ ขยับตัวเข้ามาแตะหน้าผากทันทีที่ฉันครางออกมาเบา ๆ

“ตัวร้อน” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้น ก่อนที่มือใหญ่จะยกขึ้นมาลูบแก้มฉันเบา ๆ “คนโปรด…ลุกไหวมั้ยครับ”

ฉันส่าย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ