บทที่ 47 เชื่อใจพี่ได้จริงนะ

รถยังคงแล่นไปเรื่อย ๆ ถนนคงไม่ไกลมากนัก แต่ในความมืดแบบนี้… มันรู้สึกเหมือนนานเป็นชั่วโมง เสียงหัวใจเต้นอยู่ในหูดัง ตึก ตึก ตึก ความเงียบในรถไม่ได้อึดอัด แต่มันทำให้ทุกความรู้สึกข้างใน… ดังขึ้นเรื่อย ๆ

“พี่เบย์… โปรดกลัวนะ”

คำพูดหลุดออกมาพร้อมแรงบีบที่ฝ่ามือ แรงขึ้นนิดหน่อย เหมือนส่งสัญญาณว่า จริง...