บทที่ 24 ที่มาของสตอรี่

“น้องไม่ลุกมากินข้าวอีกแล้ว ฮือ...”

ผมรู้ว่าตอนนั้นน้องหมาที่เธอเฝ้าเข้าให้ข้าวให้น้ำในที่แห่งนี้ทุกวันร่วมเกือบสามปีนั้นในเวลานี้หมาตัวนี้ได้จากไปแล้ว จากไปแบบไม่มีวันกลับมาอีกแล้วด้วยไม่อย่างงั้นเจ้าตัวคงไม่กอดรัดร่างหมาตัวนั้นขนาดนี้หรอก ดวงตากลมที่ดูสดใสกลับกลายเป็นความเศร้าหมองมีแต่หยดน้ำตา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ