บทที่ 27 ไม่กลัว

“มึงหยุดอีมีน” รอบตัวที่เห็นเหตุการณ์นี้ไม่มีใครเคลื่อนไหวเมื่อฉันยกเท้าเหยียบลงมืออีกานดาในทันที การออกแรงบดขยี้อย่างแรงความทุรนทุรายของมันเกิดขึ้นพร้อมกับเสียงร้องของความเจ็บปวดจากนั้นฉันก็คว้าถ้วยกาใบเล็กสีสวยบนโต๊ะซึ่งด้านในเป็นน้ำชาเทรดศีรษะของอีกานดา “มือนี้ใช่มั้ยที่มึงเคยตบแม่กู มือนี้ใช่มั้...