บทที่ 35 ไร้ซึ่งความรู้สึกที่มี

เธอค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จ้องหน้าโนอาห์ตรงๆ ด้วยแววตาที่เปลี่ยนไปสิ้นเชิง ไร้ซึ่งหยาดน้ำตาและรอยความกลัวใดๆ เหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย

​"มองฉันทำไม?" โนอาห์ชะงักไปเล็กน้อย เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งด้วยความขัดใจเมื่อพบกับสายตาแข็งกร้าวที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

"คุกเข่าลงไปสิไอรีน! ฟังภาษาคนไม่เข้า...