บทที่ 47 อิสระที่ต้องการจริง ๆ เหรอ

“คุณกำลังไล่ฉันเหมือนสัตว์เลี้ยงที่หมดประโยชน์แล้วงั้นเหรอคะ? ทั้งๆ ที่คุณเพิ่งแลกอนาคตทั้งหมดของคุณเพื่อ...”

​”รับๆ ไปซะ! อย่าเรื่องมาก!” โนอาห์หันกลับมาตะคอกเสียงดังลั่นห้อง ตวาดกลบเกลื่อนความอ่อนแอและความรู้สึกเจ็บปวดในใจ นัยน์ตาสีเข้มฉายแววดุดันและเกรี้ยวกราดจงใจทำร้ายจิตใจเธอ

“ฉันแค่ไม่อยา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ