บทที่ 87 ก้าวไปพร้อมกัน

ภาพวันวานที่พวกเขาต้องกอดกันร้องไห้ด้วยความหวาดกลัวถูกซ้อนทับด้วยภาพความสำเร็จและรอยยิ้มในวันนี้

​เมื่อวิ่งมาถึงตัว ไอเดนก็ทิ้งช่อดอกไม้ในมือลงบนม้านั่ง โผเข้าสวมกอดพี่สาวไว้แน่นจนร่างบางจมมิดไปในอกกว้างของเขา

ชายหนุ่มซบหน้าลงกับไหล่เล็ก ไหล่กว้างสั่นสะท้านเบาๆ ก่อนที่หยาดน้ำตาแห่งความตื้นตันจะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ