บทที่ 102 บทที่ 24 (4)

‘มันทรมานเกินไปเฟรย่า ผมลืมคุณไม่ได้ และไม่มีวันจะรักใครได้อีก ทั้งชีวิตและหัวใจผมมีไว้ให้คุณเพียงคนเดียว ใครอื่นนับจากนี้ ถึงอนาคตข้างหน้าจะมีเธอคนนั้น แต่เธอจะไม่มีทางได้หัวใจของผมไป’

วันที่ที่ในหน้าบันทึกครั้งสุดท้ายนั่น คือหนึ่งปีหลังจากเฟรย่าเสีย ส่วนต่อจากนั้นเป็นแค่ข้อความสั้นๆ เมื่อไม่กี่เด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ