บทนำ
บท 1
ฉันชื่อตี๊ เป็นคนไทยอีกคนซึ่งใช้ชีวิตอยู่ในจอร์จทาวน์เมืองมรดกโลก สถานที่ท่องเที่ยวติดอันดับของวอชิงตัน ดี.ซี. ในสหรัฐอเมริกา เพื่อนเพื่อนชาวต่างชาติชอบเรียกฉันสั้นๆว่าตีตี้ เพราะชื่อมัตติกาพวกเขาบอกว่าเรียกยาก และด้วยความที่ฉันเป็นคนเอเชียตัวเล็กๆ พวกเขาเลยชอบพูดกันบ่อยๆ ว่าฉันเป็นนักศึกษาปริญญาโทที่หน้าตาเหมือนเด็กอายุสิบแปดปี
น่าปลื้มนะ แต่ถ้าถามคนไทยด้วยกัน... ฉันจะกลายเป็นสาวอายุยี่สิบห้า แต่หน้าตาเหมือนคนอายุสามสิบ!
ฉันย้ายมาอยู่อเมริกาตั้งแต่ตอนอายุแค่เจ็ดแปดขวบ หลังพ่อแม่ฉันเสียด้วยอุบัติเหตุรถชน ส่วนญาติที่เหลือก็ไม่มีใครอยากรับภาระอย่างฉันไปดูแล ยกเว้นน้าเพ็ญ ลูกพี่ลูกน้องของพ่อซึ่งแต่งงานกับสามีชาวอเมริกันชื่อแดเนียล และย้ายมาลงหลักปักฐานยึดนิวยอร์กเป็นที่ตาย น้าเพ็ญกับแดเนียลในตอนนั้นไม่มีลูกจึงเอ็นดูฉันมาก
แต่... ไปๆมาๆ พอน้าสาวกับน้าเขยมีลูกกัน ฉันก็รู้สึกเหมือนตัวเองกลายเป็นส่วนเกิน
คือ... จริงๆชีวิตฉันไม่ได้ดราม่าอะไรหรอก เพียงแค่ฉันรู้สึกแปลกกับการที่ต้องแบ่งอะไรๆให้ใครอีกคน ทั้งๆที่เมื่อก่อนตลอดจนฉันอายุสิบเจ็ดปี ฉันเป็นเหมือนจุดศูนย์กลางของบ้าน
เห็นไหมมันก็แค่นิสัยเสียของเด็กขี้อิจฉา
ดังนั้นก่อนจะเริ่มนิสัยไม่ดีไปมากกว่านี้ และสร้างปัญหาให้น้าเพ็ญกับแดเนียลต้องหนักใจ พอเริ่มเข้ามหาวิทยาลัยฉันเลยขอแยกออกมาอยู่ตามลำพังที่จอรจ์ทาวน์ ทำงานพิเศษหาค่าใช้จ่ายของตัวเองในร้านอาหารไทยร้านหนึ่ง และในหนึ่งเดือนจึงจะกลับไปเยี่ยมครอบครัวของน้าเพ็ญที่นิวยอร์ก
ฉันไม่ใช่คนเรียนเก่งดังนั้นจึงต้องพยายามอย่างมากเพื่ออนาคตของตัวเอง ฉันคิดและหวังไว้ จบปริญญาโทเมื่อไร ฉันจะกลับไปอยู่เมืองไทย เพราะอย่างนั้นชีวิตของฉันตลอดมาจึงมีแค่เรียน ทำงาน เก็บเงิน ไม่มีเวลาไปเที่ยวที่ไหน ผับบาร์ก็นานๆทีถึงจะเหยียบเข้าไป และวันนี้ก็เป็นการเข้าบาร์อีกครั้งในรอบสองปี หากไม่ใช่เพราะมิรันด้าจะแต่งงาน และคืนนี้เป็นปาร์ตี้อำลาความโสดส่งท้ายของเพื่อนสนิทคนนี้ ฉันก็คงไม่เข้ามาหรอก
ถึงแม้ว่ามันจะเป็นบาร์เปลื้องผ้า ที่มีหนุ่มหนุ่มหุ่นแซ่บกล้ามล่ำ คอยคลอเคลียเอาใจ...
ซึ่งมันก็น่าโอเคใช่ไหม แต่อะไรพวกนี้ที่ว่า แม้จะมีซิกแพ็กชวนลูบล่อตามันก็ไม่ได้ดึงดูดใจ แหม... สมัยนี้อยากรู้อะไรน่ะง่ายจะตาย คลิกเข้าไปในยูทูปหรือเว็บไซด์เฉพาะสิ มีเยอะจนฉันจะอ้วกอยู่แล้ว ก็คนมันดูจนเบื่อ!
แต่จะขัดได้ที่ไหน เพราะเจ้าความคิดดันเป็นว่าที่เจ้าสาวของงาน ขืนบอกว่าไม่ไป มีหวังฉันโดนโกรธข้ามปี!!
แล้วก็เป็นไปตามคาด พอเข้ามาจริงๆ แม้จะเบื่อบ้างแต่เพื่อเพื่อน ศรีอย่างฉันก็ทนได้ ถ้าหากว่าฉันจะไม่เจอกับใครบางคนที่นี่ ถ้าให้ทายคุณคงทายไม่ถูกแน่ เอาละฉันจะเฉลยให้ ว่าฉัน-เจอ-ใคร!
คือ... ก็ไม่รู้สินะ ว่านี่เป็นโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่ ที่กลุ่มเพื่อนสนิทของฉันมีกันห้าคน และ... ห้าคนนั่นก็ดันมีฉันคนเดียวซึ่งเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยจอร์จทาวน์ ใช่... ฉันมันเป็นคนคงแก่เรียน และตอนนี้ที่คณะฯ ก็มีอาจารย์พิเศษคนหนึ่งชื่อ ดอกเตอร์บราวน์ ซึ่งเขาก็คือ...
อีวอนน์ เอส. บราวน์ ซีอีโอของบราวน์อินเตอร์เนชั่นแนล
ยักษ์ใหญ่ด้านอสังหาฯที่ผงาดขึ้นมาติดท็อป อันดับต้นๆของอเมริกามาได้เกือบๆห้าปีแล้ว
ดอกเตอร์บราวน์เป็นลูกชายคนโตของตระกูลบราวน์ เขาเป็นผู้ชายหน้าตาดีอายุสามสิบต้นๆที่เป็นที่จับตามองของสื่อ ซึ่งทึ่งกับความสามารถของเขา แต่ด้วยความเย่อหยิ่ง ประเภทพูดน้อยต่อยหนัก รักความเป็นส่วนตัวสูง ทำให้ไม่ค่อยมีภาพของเขาลงในหนังสือพิมพ์หรือนิตยสารสักเท่าไหร่ ส่วนมากเมื่อเขาให้สัมภาษณ์ ภาพที่ใช้ประกอบมักเป็นสัญลักษณ์ของบริษัท ไม่ก็รูปแอบถ่ายในงานเลี้ยงไกลๆ จนบรรดาสื่อมอบสมญานามให้ว่า พ่อซีอีโอเทวดา!
แต่ดอกเตอร์บราวน์หาได้แคร์ไม่ เพราะถึงอย่างไรสื่อมักเป็นฝ่ายวิ่งตามเขาอยู่ดี ก็... ข่าวของเขามันขายได้นี่นา ความเก่งฉกาจฉลาดระดับเขา เป็นที่ต้องการของตลาดการเสพของวงไฮโซไฮซ้อจะตาย
ดอกเตอร์บราวน์จบปริญญาเอกเมื่อตอนอายุเท่าฉัน และขึ้นนั่งบังคับบังเหียนของบราวน์อินเตอร์เนชั่นแนลแทนพ่อของเขาเต็มตัวตอนอายุยี่สิบแปด แล้วผู้ชายคนนี้ก็ทำกำไรมหาศาลเพิ่มขึ้นจากสมัยพ่อของตัวเองเป็นเท่าตัว จนมหาวิทยาลัยในอเมริกาอยากได้เขาเป็นอาจารย์พิเศษกันตัวสั่น แน่นอนนักธุรกิจที่นี่ต่างก็อยากจะได้เขาเป็นลูกเขยด้วย
ว่ากันว่าความรู้ของเขา แม้แค่นิดเดียวแต่ราคาของมันมหาศาล เพราะขนาดทำให้พื้นที่ว่างเปล่ารกร้าง กลับมีมูลค่าเพิ่มขึ้นไม่รู้กี่เท่าภายในเวลาแค่หนึ่งปี!
ซึ่งถือว่าเป็นโชคของมหาวิทยาลัยที่ฉันเรียนอยู่ เมื่อมิสเตอร์บราวน์พ่อของเขา มีสัมพันธภาพที่ดีกับอธิการบดี จนทำให้ดอกเตอร์บราวน์ ยอมเสียสละเวลาอันเป็นเงินเป็นทอง รับเป็นอาจารย์พิเศษ มาบรรยายในคลาสแสนพิเศษตอนช่วงปิดเทอมฤดูร้อน
และด้วยความที่ดอกเตอร์บราวน์เป็นนักธุรกิจผู้เคร่งขรึม พ่วงด้วยตำแหน่งอาจารย์หนุ่มหน้านิ่งนี่แหละ เหล่านักศึกษาสาวสาวจึงได้แต่ชื่นชมคนหล่ออยู่ไกลๆ ก็ใครจะกล้าเข้าไปข้องแวะกับเขาที่ขึ้นชื่อว่าถือตัวมากกันเล่า เกิดไปทำให้เขาไม่พอใจขึ้นมา คนคนนั้นลำบากแน่ ดังนั้นจึงทำให้อาจารย์พิเศษคนนี้แทบจะกลายเป็นเทวดาไปจริงๆ แตะไม่ได้ ต้องไม่ได้ ได้แต่มอง เหมือนหมาแหงนเฝ้าจ้องกระดูกแขวนนั่นละ!
ใช่ที่ฉันจะบอกคือ... โฮสต์หนุ่มของบาร์แห่งนี้ที่ฉันเจอ เป็นเขา อีวอนน์ เอส. บราวน์!
ซึ่งเพื่อนเพื่อนของฉันไม่รู้จัก หนำซ้ำยังพูดกันไม่ขาดปากว่าอิจฉาฉันมาก พวกเจ้าหล่อนกรี๊ดกร๊าดที่เขาเลือกจะบริการฉัน แต่ฉันกลับไม่รู้สึกอย่างนั้น สัญญาณเตือนภัยของฉันดีเสมอ ซึ่งตอนนี้ฉันสังหรณ์ใจว่าจะต้องซวยสุดๆ!
หนุ่มหล่อชวนละลาย หุ่นแซบพานพาน้ำลายไหล เปิดยิ้มให้ฉันนิดๆ ดวงตาสีเทาแกมเขียวที่มองมา มันชวนให้ฉันขนลุกไปทั้งตัวอย่างที่ไม่เคยเป็น ฉันยิ้มแหยกลับไปและพยายามจะขยับตัวออกห่าง แต่แล้วมือแข็งแรงกลับจับหมับเข้าที่ข้อศอกของฉันทันที เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้ กระซิบบอกด้วยเสียงเซ็กซี่
“มายเลดี้ คืนนี้ผมจะดูแลคุณเอง...”
เสียงทุ้มนุ่มเหมือนในคลาสไม่มีผิด แต่... ฟังแล้วกลับเย็นเยียบไปถึงกระดูก หนำซ้ำรอยยิ้มที่เหมือนแสยะ กับนัยน์ตาวาววับเหมือนโจรโรคจิตในหนังสยองขวัญ มันทำให้ฉันแทบหยุดหายใจ!
“เป็นกรณีพิเศษ รับรองคุณจะไม่มีวันลืมแน่นอน เบบี๋!”
ไม่นะ! พ่อจ๋าแม่จ๋าช่วยตี๊ด้วย!!
บทล่าสุด
#117 บทที่ 117 บทส่งท้าย 2
อัปเดตล่าสุด: 7/2/2026#116 บทที่ 116 บทส่งท้าย 1
อัปเดตล่าสุด: 7/2/2026#115 บทที่ 115 บทที่ 27 (5)
อัปเดตล่าสุด: 7/2/2026#114 บทที่ 114 บทที่ 27 (4)
อัปเดตล่าสุด: 7/2/2026#113 บทที่ 113 บทที่ 27 (3)
อัปเดตล่าสุด: 7/2/2026#112 บทที่ 112 บทที่ 27 (2)
อัปเดตล่าสุด: 7/2/2026#111 บทที่ 111 บทที่ 27 (1)
อัปเดตล่าสุด: 7/2/2026#110 บทที่ 110 บทที่ 26 (4)
อัปเดตล่าสุด: 7/2/2026#109 บทที่ 109 บทที่ 26 (3)
อัปเดตล่าสุด: 7/2/2026#108 บทที่ 108 บทที่ 26 (2)
อัปเดตล่าสุด: 7/2/2026
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
เจ้าพ่อมาเฟีย
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
ไม่มีเมีย..ก็ไม่มีชีวิต
เสียงของเขาเย็นชาและบาดหู “คุณเป็นภรรยาของผม มีหน้าที่ตอบสนองความต้องการทางร่างกายของผมอย่างถูกต้องตามกฎหมาย”
“สงครามเย็นของเรายังไม่จบนะ!” การขัดขืนของฉันไร้ประโยชน์ เขาได้สอดใส่เข้ามาในร่างกายของฉันแล้ว
มืออันเย็นเฉียบของเขาลูบไล้หน้าอกของฉัน ชีวิตแต่งงานห้าปี กับการมีเซ็กส์นับครั้งไม่ถ้วน ทำให้เขารู้ดีว่าจะปลุกเร้าอารมณ์ความต้องการของฉันได้อย่างไร
ในจังหวะที่ร่างกายของฉันสั่นระริกและกำลังจะแตะขอบสวรรค์ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นกะทันหัน เขาหยุดการกระทำทันที เอามือปิดปากฉันไว้ แล้วกดรับสาย
ปลายสายเป็นเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งพูดขึ้นมาเบาๆ ว่า “ที่รักคะ ฉันอยู่ที่นี่แล้วนะ”













