บทที่ 112 บทที่ 27 (2)

“จำได้ไหมตีตี้ คืนที่เราอยู่ด้วยกันที่ Rhinebech ผมฝัน เฟรย่ามาหาและเธอถามผมว่า หัวใจของผมยังเป็นดวงเดิมอยู่หรือเปล่า ผมสับสน และผมกลัวที่จะอยู่ใกล้คุณต่อไป ผมขี้ขลาดจนต้องหนีหน้าคุณ เพื่อจะทบทวนความรู้สึกของตัวเอง ว่าผมคิดยังไงกันแน่”

ฝ่ามือแข็งแรงละมาแนบกับแก้มของเธอ ก่อนจะยึดต้นคอเธอไว้ เพื่อให้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ