บทที่ 26 บทที่ 6 (3)

มัตติกาหัวเราะเสียงดังอย่างอดไม่อยู่ พลันนั้นเองที่ความคิดร้ายกาจผุดขึ้นมาในสมอง หลังดูท่าแล้วอีวอนน์คงจะทานเผ็ดไม่ได้แน่ๆ หญิงสาวลดเสียงหัวเราะลงแล้วกระแอมเบาๆ วางท่าเป็นเชลล์ชวนชิมเต็มที่ “มันก็คล้ายๆซุปนั่นแหละ แต่ถ้าจะให้อร่อยได้รสอาหารไทยแท้ๆ มันยังมีอีกอย่าง แต่ไม่รู้คุณจะทานได้หรือเปล่า”

“อะ...