บทที่ 30 บทที่ 7 (3)

และไม่รอช้ามัตติการีบวิ่งตามหลังของอีวอนน์ไป

มือน้อยเอื้อมไปยุดมือแข็งแรงไว้มั่น จนคนที่กำลังก้าวขึ้นบันไดรู้สึกเหมือนถูกกระชาก เขาหันมามองตั้งใจจะตวาดออกไปดังๆ เพราะรู้สึกแม่ชีน้อยตรงหน้าจะกล้าเกินไปแล้ว ทว่าดวงตาที่ได้สบมันดูว้าวุ่นและเป็นกังวลจนเขาเลือกที่จะปิดปากรอฟัง เธอหลบตาดูอึกๆอักๆ คล้ายไม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ