บทที่ 39 บทที่ 9 (4)

          เสียงแผ่วเบาหงุงหงิงเหมือนเสียงยุงของหญิงสาวในอ้อมแขน อีวอนน์ไม่ได้สนใจ เขายัดช่อบูเก้ในมือเขาใส่มือเรียว สายตาชายหนุ่มจับจ้องอยู่ที่เจ้าสาวของงาน ส่งยิ้มให้มิรันด้าอย่างเป็นมิตร ก่อนเอ่ยทักทาย

“สวัสดีครับ เอ่อ--”

เจ้าสาวยิ้มหวานให้ ไม่ถือสาที่ดอกเตอร์หนุ่มจำไม่ได้ “มิรันด้าค่ะ มินนี่ คุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ