บทที่ 57 บทที่ 14 (1)

กระนั้นแม้สัมพันธ์ทางกายจะก้าวไปไกลขนาดไหน มัตติกาก็ยังอดถามตัวเองไม่ได้ว่า นี่เธอเผลอรักเขาไปแล้วถึงได้ยินยอม หรือว่า... แค่ไม่อาจต้านทานปรารถนาด้านมืดของตัวเองที่ถูกปลุกขึ้นมาได้กันแน่

/////****/////

“อื้อ ขอโทษด้วยนะมิรันด้า คือ... ผมเป็นห่วงตี๊น่ะ เพราะเห็นว่าจะขับรถกลับนิวยอร์กคนเดียว แล้วเย็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ