บทที่ 72 บทที่ 17 (3)

เสียงเอ่ยถามแผ่วไม่มั่นใจ อีวอนน์มองคนถามที่ยังเอาแต่ก้มหน้าหลบตานิ่ง ก่อนเขาจะทรุดลงนั่งเบียดข้างๆเธอ วงแขนแข็งแรงยกร่างเล็กขึ้นมาวางบนตัก มัตติกาตกใจเงยหน้ามองเขา แต่แล้วก็นั่งนิ่งๆ ตามองมือที่วางไว้บนตักอีกหน ดอกเตอร์หนุ่มโอบวงแขนแน่นเข้า ทำให้เธอจำต้องเอนพิงกับอกกว้างอบอุ่นของเขาในที่สุด

“ไม่รู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ