บทที่ 9 บทที่ 2 (4)
และเจ้าของใบหน้าสวยเฉี่ยวสะกดใจก็คลี่ยิ้มหวาน หลังพนักงานคนหนึ่งเข้าไปเอ่ยถาม อีวอนน์นั้นหลังจากราวกับต้องมนตร์ ชายหนุ่มก็กระแอมเบาๆพลางมองสำรวจตัวเองแล้วลุกขึ้นยืนอย่างมั่นใจ เขาก้าวตรงไปยังผู้หญิงคนนั้น
เธอหันมาและยิ้ม ชายหนุ่มจึงหันกลับมามองเพื่อนทั้งสองพลางยักคิ้วด้วยท่าทางเป็นต่อ
สาวสวยหนุ่มสะบึมยังคงยิ้ม และเดินตรงมาที่เขา เช่นเดียวกับที่อีวอนน์ก้าวตรงไปอย่างมั่นใจ ก่อนจะต้องหยุดยืนนิ่ง เมื่อสาวเจ้าเบี่ยงหลบเขาและเดินผ่านไป ทายาทอสังหาฯหมุนตัวกลับไปมองตามอย่างรวดเร็ว และได้เห็นว่าคลินตันลุกขึ้นยืน พลางก้าวออกมารับแม่สาวชุดดำคนนั้นไว้ในอ้อมแขน!
นาทีนั้นอีวอนน์รู้ตัวแล้วว่า งานนี้มีโกง!
“นี่เอลิน่า” คลินตันแนะนำเมื่ออีวอนน์เดินกลับมาถึงโต๊ะ ชายหนุ่มจึงต้องพยายามเปิดยิ้ม ทั้งๆที่ใจจริงอยากแยกเขี้ยวใส่เพื่อนสนิททั้งสอง โดยเฉพาะเฮคเตอร์ที่ลุกขึ้นยืนแล้วกลั้นขำอยู่ข้างๆเขา
“ขอแนะนำอย่างเป็นทางการอีกครั้งนะ เอฟ เอลิน่า วิลเลียมส์ แฟนฉันเองว่ะ!”
มันไม่เจ็บจี๊ดเข้าไปในใจเท่ากับว่าคลินตันบอกด้วยท่าทางอารมณ์ดีสุดๆ และตลอดเวลาที่ร่วมโต๊ะกับสาวสวยผู้ทำให้เขาแพ้ อีวอนน์ก็ยังไม่มีโอกาสได้โวยกับการโกงในครั้งนี้ กระทั่งเกือบหนึ่งชั่วโมงที่สาวเจ้าขอตัวไปเข้าห้องน้ำ คนถูกโกงจึงมองผู้โกงทั้งสองด้วยแววตาอาฆาต
“พวกนายโกงฉันนี่หว่า แบบนี้ทุกอย่างถือเป็นโมฆะ!”
“เฮ้ๆ!” เฮคเตอร์แย้งกลั้วหัวเราะ และทำท่าว่าจะสำลักจนต้องยกมือขอเวลา ก่อนจะวางแก้วเหล้าลงตามเดิม “มันไม่เกี่ยวกันเลยเอฟ นายเคยบอกใช่ไหม ในธุรกิจไม่มีคำว่าใสสะอาด นี่มันก็แค่ทริค... เล็กๆน้อยๆเท่านั้นเอง”
คนถูกโกงถึงกับจุกและอึ้งไป
“ที่สำคัญในข้อตกลงนะเอฟ เราพูดถึงแค่ว่าผู้หญิงที่เดินเข้ามาหลังจากเราพนันกันคนแรกเท่านั้น”
อีวอนน์ทิ้งตัวเอนพิงพนักด้วยท่าทางเซ็งสุดขีด
“ฉันยอมแลกกับของนะเพื่อจะได้ไม่ต้องไปทำไอ้งานนี้ อะไรก็ได้ที่พวกนายต้องการ”
“ไม่” เฮคเตอร์ที่รักสนุกสุดส่ายหน้า “เรื่องนี้แหละที่พวกฉันต้องการ”
คลินตันเอื้อมมือมาตบบ่าเขาเบาๆ แม้สีหน้าจะยังนิ่งแต่ในดวงตากลับพราวระยับอย่างขบขัน “เอาน่าเอฟ ประสบการณ์ครั้งนี้สำคัญมากเชียวนะ รับรองในคลับของฉันไม่มีพวกปาปารัซซี่หลุดเข้าไปได้แน่ เรื่องนี้มันจะเป็นความลับ มีแค่ฉัน เฮคและนายเท่านั้นที่รู้”
“ให้ตายสิ!” คนถูกปลอบฉุนเฉียวหัวเสียหนัก เพราะภาพลักษณ์ที่สั่งสมของเขามีหวังถล่มทลายแน่ ขืนเกิดมีเรื่องซุบซิบหรือภาพที่เขาเป็นพนักงานโฮสต์หลุดออกไป เพียงแค่คิดอีวอนน์ก็ขนลุกขนชันไปทั้งตัวแล้ว!
“ฉันเป็นอาจารย์ พวกนายเข้าใจใช่ไหม! อา-จารย์!!”
แม้จะได้ยินอีวอนน์ย้ำชัด แต่เฮคเตอร์ก็แย้ง “โฮสต์ไม่ใช่อาชีพเสียหาย”
“และจะไม่มีนักศึกษามหา’ลัยที่นายสอนอยู่เข้ามาแน่ รายชื่อลูกค้าที่จองไว้ก็อย่างที่เห็นเป็นคนทำงานแล้วทั้งนั้น ที่สำคัญคนพวกนั้นคงไม่คิดหรอกว่าจะเจอ อีวอนน์ เอส. บราวน์ในคลับนั่น” คลินตันที่เสริมเปิดยิ้ม... แสยะ “ในฐานะของนักเต้นระบำชายเปลื้องผ้า-ชั้น-สูง!”
และนั่นแหละเขาจะทำอะไรได้ ในเมื่อหลุดปากให้สัญญาเป็นมั่นเป็นเหมาะไปแล้ว!!
อีวอนน์ค่อยผ่อนลมหายใจ ก่อนจะเดินไปเข้าห้องน้ำหลังซัดออนเดอะร็อกไปหลายแก้ว ทางเดินไปห้องสุขาเป็นทางแคบๆ ผนังสองข้างไม่มีเครื่องตกแต่งอันใดคงมีเพียงผนังเรียบๆ และแสงไฟที่ส่องสว่างยิ่งกว่าในคลับ
ห้องน้ำชายและหญิงอยู่ทางซ้าย ส่วนห้องน้ำของพนักงานอยู่ทางขวา อีวอนน์เดินตรงไปไม่ค่อยสนใจกับเสียงกรี๊ดกร๊าดของเหล่าบรรดานักเที่ยวสาวสาวที่เดินสวนมา แต่แล้วชายหนุ่มก็ต้องตัวแข็งก้าวไม่ออก เมื่อห่างออกไปแค่ห้าก้าว มีผู้หญิงสองคนเดินออกมาจากห้องน้ำแขกพอดี
แต่แรกเขากำลังจะมองผ่าน ถ้าหากว่าอีกฝ่ายจะไม่หันมาแล้วสานสบตากันเข้า ดวงตาแบบนั้น วิธีการมองมาแบบนั้น ให้ตาย... เขาเพิ่งเคยเห็นมาเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว!
และแล้ว พ่อแดร็กคูล่าหนุ่ม ก็กลายเป็นหุ่นไล่กายืนตัวแข็งทื่อ ส่วนเมดูซ่าที่สาปให้เขากลายเป็นหินนั้นยังไม่รู้ตัว
มัตติกาเดินตามแขกผู้หญิงคนหนึ่งออกมาจากห้องน้ำ เธอที่โดนเพื่อนอีกสามคนกับมิรันด้าจับแต่งด้วยเดรสสั้นสีดำรัดรูป รู้สึกว่าเนื้อตัวมันว่างๆโหวงๆ จนต้องหาผ้าพันคอมาปิดเนินอก และอำพรางส่วนเว้าส่วนโค้ง
ผมยาวดำถูกดัดให้เป็นลอนใหญ่ปล่อยคลอเคลียลำคอและช่วงบ่าเปล่าเปลือย แต่ที่หญิงสาวอึดอัดก็คือเรียวขาเสลาเปลือยเปล่าโล่งโจ้งมาจนถึงต้นขานี่สิ มันทำให้เธอรู้สึกแปลกๆ เพราะแต่ไหนแต่ไร มัตติกาจะสวมสั้นเหนือเข่าก็ตอนอยู่ในห้องที่อพาร์ตเมนต์เท่านั้น
มัตติกาก้าวเข้ามาในร้านนี้อย่างอึดอัด เพราะกังวลกับเนื้อตัวของตัวเอง ในขณะที่เหล่าเพื่อนสาวต่างกรี๊ดกร๊าดเมื่อมีหนุ่มหนุ่มเข้ามารับรอง
แต่แรกเพื่อนสาวอีกสามคนของเธอผิดหวัง เมื่อท่านเคานท์หุ่นละลายใจหล่อแบบวัวตายควายล้ม ที่อยู่หน้าเคาน์เตอร์บาร์ปฏิเสธจะมาบริการ แต่ไม่ถึงอึดใจพวกเจ้าหล่อนก็ได้หนุ่มหล่อที่แต่งเป็นปรินซ์อีริคจากลิตเติ้ลเมอร์เมด ปรินซ์ฟิลิปจากเจ้าหญิงนิทรา และปรินซ์ชามมิ่งจากสโนไวท์มาปลอบใจ
ส่วนเธอกับมิรันด้าขอผ่าน ว่าที่เจ้าสาวเพียงแต่อยากเข้ามาเสพบรรยากาศเท่านั้น แล้วมัตติกาก็เบื่อนิดหน่อย จากแต่แรกที่หน้าแดงเพราะเห็นซิกแพ็กผู้ชายเต็มตา พอได้นั่งดูเป็นชั่วโมงและพนักงานโฮสต์ก็ไม่ได้ทำอะไรไปมากกว่าพูดคุย และคอยบริการเครื่องดื่ม ไม่มีการถึงเนื้อถึงตัวมากกว่าการพิงซบเล็กๆน้อยๆ หญิงสาวจึงเริ่มรู้สึกชินไปกับมัน
นั่นแหละ คือการมาบาร์อีกครั้งในรอบหลายปีของเธอ
