บทที่ 91 บทที่ 22 (2)

เสียงเล่าแผ่วเบา อติกันต์แทบหยุดหายใจ ส่วนมัตติกาขนลุกขนชันขึ้นมาด้วยความกลัว เธอรังเกียจกับการกระทำของผู้ชายคนนั้น พร้อมกับนึกสงสารเฟรย่าขึ้นมาจนจับใจ ที่ต้องมาพบเจอกับเหตุการณ์อะไรแบบนี้ ในตอนนั้นอดีตคนรักของดอกเตอร์หนุ่มคงจะทรมานเป็นหนักหนา

“เราเริ่มสืบจากตรงนั้น โดยเริ่มจากคนใกล้ตัวและก็พบหลักฐ...