บทที่ 11 11

“อร่อยใช่ไหมละ” ลูฟถามร่างบางข้างกายด้วยรอยยิ้ม ถึงพีชญาไม่ตอบเขาก็รู้คำตอบดีอยู่แล้วเมื่ออาหารในจานที่เสิร์ฟมานั้นหายหมดเกลี้ยงลงกระเพาะเล็กไปอย่างรวดเร็ว

“ก็...อร่อย” ไม่มีเหตุผลต้องโกหกในเมื่ออาหารทุกจานในวันนี้อร่อยมากจริงๆ

“กลับกันเถอะ ผมอยากพักผ่อนแล้ว”

มือใหญ่จับข้อมือบางให้ลุกขึ้นเดินไปชำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ