บทนำ
หลังจากที่พาตัวเองหนีออกมาจากห้องของผู้ชายที่บังอาจขโมยจูบแรกของเธอได้สำเร็จ พีชญาก็บอกกับตัวเองไว้เลยว่าชีวิตนี้จะไม่ขอเจอผู้ชายคนนั้นอีกเป็นอันขาด แต่มันกลับไม่เป็นอย่างที่เธอต้องการ เมื่อเขาก้าวเข้ามาบงการชีวิตเธอให้อยู่ในกำมือ
ไม่คิดเลยว่าผู้ชายอย่างลูฟ โฮเมอร์จะต้องมาเสียความมั่นใจเพราะผู้หญิงธรรมดาที่แอบหนีไปโดยที่เขายังไม่ได้แตะเนื้อตัวอะไรมากไปกว่าจูบไม่เป็นสับปะรด ดังนั้นทันทีที่เขาได้พบกับเธออีกครั้งเขาจึงตัดสินใจที่จะจัดการกับคนที่บังอาจปฏิเสธชายหนุ่มที่น่ากอดมากที่สุดในโลกให้รู้ซึ้งถึงรสชาติความร้อนแรงของเขาสักที...
“นี่คุณคิดจะใช้ยานรกนี่กับฉันอย่างนั้นเหรอ”
“ก็..ก็คุณชอบขัดขืนผมแค่อยากจะเห็นคุณยั่วยวนผมบ้าง”
“สมองของคุณคิดได้แค่นี้ใช่ไหม”
“ตอนนี้ผมให้โอกาสคุณหนีรีบออกไปก่อนที่ผมจะหยุดตัวเองไม่ได้”
บท 1
ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี
“พีช ทางนี้”
ร่างบางในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์โบกมือทักทายเพื่อนสนิทที่ห่างหายกันไปนานเพราะหนีมาแต่งงานกับหนุ่มหล่อนักธุรกิจที่เจ้าตัวบอกว่าเปิดกิจการค้าขายเล็กๆ ในครอบครัว สำหรับเธอที่มาจากเมืองไทยคำว่าธุรกิจครอบครัวคือเปิดร้านค้าขายของหน้าบ้านหรืออาจจะมีแค่โรงงานเล็กๆ เป็นของแถม แต่ธุรกิจครอบครัวของปีเตอร์สามีของเพื่อนเธอนั้นครอบคลุมอเมริกาทั้งประเทศอีกทั้งยังมีแพลนขยายสาขาไปยังประเทศแคนาดาในเร็วๆ นี้
เอ่อ..คือ..นั่นเขาเรียกคนทั้งประเทศว่าครอบครัวเล็กๆ อย่างนั้นเหรอ
“สัมภาระมีแค่นี้ใช่ไหมครับคุณพีช”
“ใช่ค่ะ”
พีชญาตอบชายหนุ่มในชุดสูทสีดำที่เดินเข้ามารับกระเป๋าสัมภาระขนาดกลางเพียงใบเดียวของเธอไปถือด้วยมือข้างเดียว ก่อนจะเดินเข้าไปสวมกอดร่างบอบบางของเพื่อนสนิทที่ตอนนี้ลงจากฟ้ามาเป็นคุณนายโรฮาฟท์แล้วกระโดดโลดเต้นเหมือนกับเด็กอายุสิบห้าด้วยความคิดถึง
“คิดถึงเธอจังเลยมิเกล”
“ฉันก็คิดถึงเธอ เราไปคุยกันในรถดีกว่า”
พีชญาเดินตามเพื่อนสนิทไปยังรถที่จอดรออยู่ด้านนอกโดยมีชายหนุ่มในชุดสูทสีดำถือกระเป๋าเดินทางกลับไปที่รถแล้วคอยเปิดประตูให้อย่างรู้หน้าที่ ไม่นานรถคันเล็กแต่ราคาไม่เล็กตามขนาดก็เคลื่อนตัวออกจากสนามบินตรงไปยังเพนเฮาส์ใจกลางมหานครนิวยอร์ก
“ฉันอยากเที่ยวจะตายอยู่แล้วมิเกลคืนนี้เราออกไปเที่ยวกันเลยดีไหม” ดวงตาเป็นประกายถามเพื่อนรักด้วยความตื่นเต้นหลังจากที่ไม่ได้ท่องราตรีมานานหลายเดือนแล้ว
“คืนนี้เลยเหรอ ไหนเธอว่าบินมาตลอดทั้งเดือนเหนื่อยมากอยากพักผ่อนไง นี่อะไรมาถึงก็จะเที่ยว”
“ใช่ นี่ก็เป็นการพักผ่อนอย่างหนึ่งนะมิเกล”
พีชญาตอบเพื่อนสนิท ไม่ต้องสงสัยว่าทำไมสาวร่างเล็กที่ลงจากเครื่องบินถึงบอกว่าเธอบินมาตลอดทั้งเดือนทั้งที่ชั่วโมงบินจากลอสแอนเจลิสมายังนิวยอร์กไม่ได้ใช้เวลาเดินทางเป็นเดือน แต่เป็นเพราะเธอคือแอร์โฮสเตส ใช่แล้ว! พีชญาคือแอร์โฮสเตสสาวที่มีตารางบินหนาแน่นติดต่อกันมากที่สุดถึงขนาดไม่ได้พักเป็นเดือนไม่ใช่เพราะเธองกหรือขยันทำงานเก็บเงินเพราะขัดสนเรื่องค่าใช้จ่ายอะไรมากมาย แต่เป็นเพราะรุ่นพี่ที่รักในสายงานต้องการให้เธอไม่มีเวลาว่างไปมีตารางบินตรงกัปตันมาร์ติน กัปตันสุดหล่อเนื้อหอมที่เป็นที่หมายตาของเหล่านางฟ้าแสนสวยบนเครื่องบินแต่ดันมาแจกขนมจีบให้กับสาวเอเชียอย่างเธอจนเป็นที่จับตาและเป็นที่รักของเหล่าพี่ๆ เพื่อนๆ แอร์โฮสเตสด้วยกันอย่างทุกวันนี้
แอร์โฮสเตส อาชีพที่ใฝ่ฝันมาตั้งแต่เด็กของพีชญา เธอไขว่คว้าต่อสู้กับผู้หญิงอีกนับพันฝ่าฟันอุปสรรคนานับประการยิ่งกว่าประกวดนางงามจักรวาลเพื่อเข้ามาทำงานกับสายบินอันดับหนึ่งของโลกที่มีสวัสดิการดีงามหรูเลิศอลังการมากการสายการบินอื่นๆ ยิ่งเป็นระดับเฟิสต์คลาสยิ่งไม่ต้องสงสัยสวัสดิการที่ได้ยิ่งกว่านักการเมืองบางประเทศด้วยซ้ำ และตอนนี้เธอก็เป็นหนึ่งในนั้นเรียบร้อยแล้ว
พีชญา ถูกยกให้เป็นแอร์โฮสเตสสาวที่ได้เลื่อนขั้นขึ้นมาในระดับเฟิสต์คลาสรวดเร็วที่สุดในสายการบิน เนื่องจากการทำงานที่เป็นไปตามระเบียบเป๊ะ ทั้งการศึกษาที่พ่วงระดับปริญญาโท และชั่วโมงบินที่ถูกยัดเยียดให้อย่างไม่เต็มใจจนแซงหน้ารุ่นพี่บางคนได้ ถึงแม้จะเหนื่อยแต่ก็ต้องขอบคุณความอิจฉาริษยาของรุ่นพี่นางฟ้าที่ยัดตารางงานให้กับเธอจนดีดตัวขึ้นมาถึงจุดนี้ได้อย่างรวดเร็ว
“เพอร์เดียมเหลือใช้หรือไงยะ ไม่รีบใช้มันก็ไม่ขึ้นราหรอกนะ” มิเกลมองหน้าพีชญาที่ยิ้มร่าก้มหน้าก้มตาค้นหาแหล่งท่องเที่ยวยามค่ำคืนในมือถือ
“เปล่าซะหน่อย เธอก็รู้ว่าฉันแทบจะไม่ได้สนเพอร์เดียมด้วยซ้ำแต่พวกเขาจัดตารางบินให้ฉันเอง และตอนนี้ฉันแค่อยากเที่ยวอยากจะกรี๊ดดังๆ ให้สุดเสียงฉันเหนื่อยและฉันก็เครียดมากมิเกล ถ้าเธอไม่ไปก็ไม่เป็นไรนะฉันไปเองก็ได้”
ทำไมเธอจะไม่รู้ว่าพีชญาไม่ได้สนเพอร์เดียมที่แอร์โฮสเตสทุกคนอยากจะได้กันหนักหนา ในเมื่อเธอเคยใช้ชีวิตอยู่กับพีชญามาตั้งแต่เริ่มต้นเข้าทำงานกับสายการบินโฮเมอร์ พีชญาไม่ใช่ผู้หญิงที่บ้าตามพวกเครื่องสำอางและแฟชั่นที่แห่ซื้อมาเก็บไว้โดยไม่จำเป็นจนต้องทำงานเก็บเพอร์เดียมจ่ายหนี้จนหัวโต ความจริงเธอแทบจะไม่ต้องทำอะไรก็มีเงินเหลือกินเหลือใช้ไปจนตายโดยไม่ต้องทำงานเพราะกิจการmk’[hkoของเธอคือไร่องุ่นขนาดใหญ่ที่มีชื่อเสียงเป็นอันดับหนึ่งของอเมริกาไม่ต้องพูดถึงผลผลิตแปรรูป แค่ไวน์ขวดเดียวก็มีกินมีใช้ไปทั้งปี
“โอ๋ๆๆ...อย่าเพิ่งงอนสิจ๊ะไปด้วยอยู่แล้ว แต่ไปกันสองคนจะไปสนุกอะไรต้องไปกันหลายๆ คนสิใช่ไหม”
“ชวนใครละ ลูน่าก็มีธุระ วารีก้าก็ติดบินด่วนส่วนคาลสันไม่ต้องพูดถึง ถ้าวารีก้าไม่มารายนั้นไม่มีทางมาแน่ติดเมียซะขนาดนั้น ไม่งั้นฉันจะบินมาหาเธอคนเดียวทำไมถ้าพวกนั้นว่าง”
มิเกลยิ้มไม่ตอบรับหรือปฏิเสธปล่อยให้พีชญาค้นหาแหล่งท่องเที่ยวคืนนี้ให้พอใจระหว่างทางที่เดินทางไปยังเพนเฮาส์ของเธอที่คืนนี้มันจะกลายเป็นเพนเฮาส์ของทุกคน พีชญามัวแต่กดๆ ก้มๆ อยู่กับหน้าจอมือถือจนไม่รู้ว่าตอนนี้รถคันเล็กได้เดินทางมาถึงที่พักเรียบร้อยแล้ว แต่เธอก็ยังหาสถานที่ที่จะออกไปคลายเครียดคืนนี้ไม่ได้สักทีจึงยังก้มหน้าก้มตาจ้องมือถือแล้วเดินตามการจับจูงของมิเกลไปจนถึงประตู
บทล่าสุด
#83 บทที่ 83 83
อัปเดตล่าสุด: 6/4/2026#82 บทที่ 82 82
อัปเดตล่าสุด: 6/4/2026#81 บทที่ 81 81
อัปเดตล่าสุด: 6/4/2026#80 บทที่ 80 80
อัปเดตล่าสุด: 6/4/2026#79 บทที่ 79 79
อัปเดตล่าสุด: 6/4/2026#78 บทที่ 78 78
อัปเดตล่าสุด: 6/4/2026#77 บทที่ 77 77
อัปเดตล่าสุด: 6/4/2026#76 บทที่ 76 76
อัปเดตล่าสุด: 6/4/2026#75 บทที่ 75 75
อัปเดตล่าสุด: 6/4/2026#74 บทที่ 74 74
อัปเดตล่าสุด: 6/4/2026
คุณอาจชอบ 😍
เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
แต่กลับเลือกเดินจากไปในวันที่กำลังจะมีเจ้าก้อนน้อย
สองปีผ่านไป...
เธอกลับมาในฐานะเด็กฝึกงาน
และเขาอยู่ในฐานะคุณหมอเจ้าของไข้ลูกชายของเธอ
เรื่องราวจะลงเอยอย่างไร จบลงแบบไหน
ติดตามได้ใน... เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
ภรรยา(เก่า)ของมาเฟีย - เมีย (น้อย) ของมาเฟีย
"ไง ไม่ได้เจอกันหลายปี" เสียงทักทายแสนเย็นชานั้นทำเอาเธอยืนขาแข็งไปหมด
"ทำไมถึงจับฉันมาล่ะ"
"ไม่รู้สินะ ก็แค่มีเรื่อง...อยากเคลียร์นิดหน่อย"
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ดวงใจรักนักรบ
Vs
หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
กับดักรักท่านประธานจอมหวง
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
หวงรักเมียวัยเยาว์
และทุกอย่างเป็นความลับ!!!













