บทที่ 22 22

“ในเมื่อรู้แล้วว่าในกัปตันไม่อยู่ในห้องนี้ ก็เชิญ...”

“ทำไมถึงเปิดประตูทิ้งไว้ละครับพีช”  เสียงทุ้มหน้าประตูดึงความสนใจให้ทุกคนหันกลับไปมอง

“กัปตัน” สามสาวประสานเสียงกันด้วยรอยยิ้ม แต่รอยยิ้มของพวกเธอก็ไม่มีความหมายเมื่อสายตาของกัปตันหนุ่มมองเลยผ่านพวกหล่อนไปที่พีชญาเท่านั้น

ดวงตาสีเทาคู่สวยหม่นแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ