บทที่ 45 45

“ก็ได้ๆ...เรื่องมากจริง” ดวงตาตัดพ้อบวกกับคำพูดเว้าวอนทำให้พีชญาใจอ่อนยอมทำตามความต้องการของชายหนุ่ม แต่พอลับหลังเธอดวงตาสีน้ำตาลทองที่เคยอ่อนแสงก็เปล่งประกายเจ้าเล่ห์สมใจ “ลงมาสิ ฉันอุ้มคุณไม่ไหวหรอกนะตัวอย่างกะยักษ์”

ลูฟก้าวลงจากรถออกมายืนข้างร่างบางที่ปิดประตูรถให้อย่างรู้หน้าที่ ผมยาวสลวยที่ถูก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ