บทที่ 46 46

“ถึงอย่างนั้นก็ปล่อยฉันซะที” พีชญาดันร่างหนาหนักที่ก้มหน้าก้มตาสำรวจเรือนร่างของเธอให้ถอยห่างทั้งที่รู้ว่าร่างกายตัวเองก็อ่อนแรงเกินกว่าจะต่อต้านแต่เพราะไฟสวาทที่กำลังลุกโชนขึ้นมาเตือนสติเธอให้หยุดมันตั้งแต่ตอนนี้ก่อนที่จะสายเกินไป

“อยากดิ้นใช่ไหม ผมจะทำให้คุณดิ้นพล่านไม่หยุดเลยพีช”

“ไม่!...”

ดวง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ