บทที่ 52 52

“แกคิดว่าแกจะเดินหนีฉันได้ง่ายๆ เหรอยัยพีชเน่า อย่าคิดว่าคุณโฮเมอร์เขาหลงแกแล้วฉันจะไม่กล้าทำอะไรแกนะ” มือเรียวที่ถูกเคลือบด้วยยาทาเล็บสีแดงกระชากเส้นผมสีน้ำตาลที่ม้วนขึ้นเป็นทรงสวยจนใบหน้างามแหงนหงายไปด้านหลัง

“โอ๊ย!”

เพี๊ยะ!

“จะเล่นบทสำออยทั้งที่มันต้องสมน้ำสมเนื้อหน่อยสิ เธอจะออดอ้อนใครฉันไม่ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ