บทที่ 7 CHECKMATE #อาร์รุกดาว :: CHAPTER 3 [100%]
“ชอบผู้ชาย แต่ไม่ใช่นายไงที่เป็นคนนั้น” ฉันตอบตรงและทำให้อาร์ถึงกับชะงัก พูดแรงไปหรือเปล่าฉันไม่รู้ แต่ฉันไม่อยากให้เขามาวุ่นวายกับฉัน เพราะอะไรฉันรู้ตัวเองดี ฉันมีคนที่ชอบนั่นคือโย ฉันปฏิเสธคนที่มาจีบเพราะโย และฉันก็ไม่มีวันมองใคร เพราะมองแค่โย ถึงแม้ความสัมพันธ์มันจะเป็นศูนย์ก็ตามที
“แสดงว่าคุณมีคนที่ชอบ”
“กลับไปได้แล้วไป ฉันมีงานต้องทำต่อ”
“เดี๋ยวสิครับ ใครกันคนที่คุณชะ...”
ปัง!
ประตูหน้าห้องเปิดขึ้นและมันเป็นจังหวะที่อาร์คว้าข้อมือฉันไว้เพราะเตรียมจะลุกหนี กลัวว่าจะหลุดปากออกไปให้เขาฟังว่าฉันชอบใคร หากแต่ร่างสูงที่ยืนอยู่ตรงประตูทำให้ฉันรีบสะบัดแขนออก เนื่องจากสายตาของโยมองฉันกับอาร์อย่างสงสัย
“มาทำอะไรกันที่ห้องสองคน?”
“พอดีอาร์อาสาพาไปเอาชุดแฟนซีน่ะ”
“แล้วทำไมต้องให้อาร์พาไป”
“ผมอาสาเองครับ พอดีเห็นคุณดาวเหนือไปคนเดียวก็เลยพาไปครับ” เขาตอบคำถามแทนฉันที่นึกคำพูดไม่ออก ไม่รู้ว่าทำไมจะต้องอ้ำอึ้งด้วยเพียงเพราะเห็นสายตาของโย หมอนั่นพยักหน้ารับและเดินเข้ามาในห้องเดินไปเปิดตู้เย็นหยิบน้ำอัดลมมาดื่ม
“งั้นผมกลับก่อนนะครับ แล้วเรื่องเลี้ยงคุณอยากให้ผมเลี้ยงอะไรก็บอกนะ”
“อือ” ฉันมองร่างสูงที่เดินออกจากห้องไป ลมหายใจถูกพ่นออกมายามหันไปเผชิญหน้ากับโย หมอนั่นมองฉันราวกับคาดคั้นเอาคำตอบ
“อะไร?”
“เปล่านี่”
“แล้วมอง...”
“แค่ไม่คิดว่าแกจะสนิทกับเด็กคนนั้น ทั้งๆ ที่ปากก็บอกว่ารำคาญ”
“สนิทอะไร เด็กนั่นก็แค่ไปช่วยฉันเพราะไม่มีใครพาไปเอาชุด” ประชดประชันมันบ้าง โยเบือนหน้าหนีมันไม่เคยยอมรับความจริงอะไรหรอก ฉันถอนหายใจและเดินไปจัดชุดเขียนชื่อรุ่นน้องแปะไปตามชุด
“อยากออกห่างหรือเปล่า?”
“หือ ออกห่างอะไร”
“ก็ทำให้เด็กคนนั้นไม่มาตอแยแกไง”
“ทำไม ทำอย่างกับแกจะช่วยฉัน”
“ใช่ ฉันจะช่วย” โยลุกขึ้นเดินมาหยุดข้างฉัน เพียงแค่เขามายืนเคียงข้าง ฉันก็รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกกลิ่นกายหอมๆ จากตัวของโยมันทำให้ฉันยิ้มออก เพราะน้ำหอมที่มันใช้คือน้ำหอมที่ฉันเลือกให้ ฉันเงยหน้าสบตากับโยที่ก้มหน้าลงมาใกล้จนรับรู้ถึงลมหายใจร้อนอุ่น
“ยังไง?”
“แต่มีข้อแม้ด้วย ถ้าแกตกลง”
ฉันไม่รู้ว่าข้อแม้ของมันคืออะไร? มันพูดแบบนี้ตั้งแต่จัดงานที่ลานคณะแล้วนะ ไม่ยอมบอกด้วยว่าจะให้ฉันทำอะไร บอกแค่ว่าถ้าฉันตกลงและจะบอกเอง
อะไรล่ะที่มันต้องการจากฉัน ถึงได้ยอมช่วยเรื่องกันเด็กคนนั้นให้ออกไปจากชีวิตของฉัน เรื่องอะไรกัน?
