CHECKMATE อยากรักต้องรีบรุก

CHECKMATE อยากรักต้องรีบรุก

Sweet_Moon · เสร็จสิ้น · 91.6k คำ

1.1k
ยอดนิยม
2.9k
การดู
15
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

เมื่อฉันถูกรุกรานจากเด็กรุ่นน้องที่ขยันมาหาฉันอยู่ตลอด ไม่รู้ว่าเขาคิดจะทำอะไร
รู้แค่ว่าเขามันเป็นเด็กสายเคี้ยว แต่ถ้าจะมาจับฉันทำเมีย ฝันไปก่อนนะเบบี๋!
เพราะฉันไม่สนใจ... ไม่คิดจะมองใคร คนที่มองมีอยู่คนเดียว เพื่อนสนิทที่ไม่เคยคิดอะไรกับฉันเลยสักนิด
อาร์
เด็กคนนั้นเริ่มรุกฉันมากขึ้น
โย
เพื่อนที่ฉันแอบรักก็หงุดหงิดใจ
เลยประกาศบอกทุกคนว่าฉันคือเมียของเขา

หากแต่ว่ามันไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกดีใจสักนิด เพราะเขาเองก็ให้ฉันจีบรุ่นน้องให้เพื่อเป็นการตอบแทน
ความเสียใจนำพามาซึ่งความผูกพันบางอย่าง ในขณะที่ฉันเศร้า อาร์กลับทำให้ฉันยิ้มออก
และขณะเดียวกันเพื่อน (ที่แอบรัก) ก็เปลี่ยนไปราวกับไม่ใช่เพื่อนคนเดิมอีกต่อไป

บท 1

อาร์รุกดาว

INTRO

-AR TALK-

จู่ๆ ก็รู้สึกชอบใครสักคนขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ แถมคนที่ชอบดันเป็นผู้หญิงที่สวยมาก แสบมากและดุมาก เพื่อนของผมมองว่าผมเป็นมาโซคิสม์ แต่ความจริงผมไม่ใช่แบบนั้นนะ ก็แค่ยอมให้คนเดียวเท่านั้นที่เล่นผมแรงๆ ได้ ยัยก็อตซิล่า

ผมชื่อ ‘อาร์’ อยู่มหาลัยปีสี่คณะนิเทศศาสตร์ แก็งของผมมีทั้งหมดสี่คน คือแก็งสายเคี้ยวประกอบไปด้วย เซซัส (มีเมียแล้ว) นัม (มีเมียแล้ว) ผม (ยังเคี้ยวไปเรื่อย) และบอล (เจ้าพ่อสายเคี้ยว) ไอ้ซัสกับไอ้นัมต่างพากันมีเมียแล้ว เหลือก็แต่ผมกับไอ้บอลที่ยังคงลอยไปลอยมาอยู่ แต่คงยกเว้นผมที่กำลังจะอยากมีเมียกับเขาบ้าง ถึงแม้ว่าเมียที่ถูกใจ ดันดุเหมือนหมาก็ตามที

“คิดไรของมึงวะไอ้อาร์ มาเที่ยวนะ ไม่ได้ให้มานั่งคิดนู่นคิดนี้”

“เออกูรู้น่า มึงแดกเหล้าไปเหอะไอ้บอล ไม่ต้องมาเสือกเรื่องของกู” ไอ้บอลเบ้ปากกอดสาวสวยข้างกาย ซึ่งผมเองก็มีด้วยนะ กะว่าจะเคี้ยวให้หายยากซะหน่อย

“ไอ้ซัสกับไอ้นัมแม่งติดเมียเกิน ชวนมาแดกไม่ยอมมา”

“มึงก็รู้คนมันกำลังเห่อเมีย ไอ้นัมก็เพิ่งจะคืนดีกับเมียนะมึงอย่าลืม”

“เออว่ะ”

ผมกระดกเหล้าเข้าปาก กระทั่งสายตาไปปะทะเข้ากับร่างบอบบางที่สวมชุดเดรสสุดเซ็กซี่สีดำ ใบหน้าสวยคม ดวงตาที่มีเสน่ห์ ไหนจะหุ่นที่ดีมากจนสายตาคนในนี้มองเธอเป็นตาเดียวกัน ไม่เว้นแม้แต่ผม

“นั่นมัน... เพื่อนโฟมปะวะ?”

“มั้ง”

“เฮ้ยๆ รอไรเล่า จับเคี้ยวแม่งเลย จะได้หายซ่า”

“พ่อมึงสิ! กูไม่ทำแบบนั้น”

“อือหือ อย่าบอกนะว่ามึงจริงจังอะ จะหนีกูไปมีเมียอีกคนใช่มะวะไอ้อาร์!”

“ไม่ใช่ กูไม่ทำแบบนั้นกับยัยก็อตซิล่าหรอก แค่รู้สึกอยากแกล้งมากกว่า ไม่ชอบขี้หน้ากูเพราะอะไร? ไม่เข้าใจ”

“อย่าว่าแต่เธอไม่ชอบหน้ามึงเลย กูเองก็ไม่ชอบหน้ามึงเหมือนกัน” ผมหรี่สายตามองไอ้บอล มันหัวเราะออกมาจนผมลุกขึ้นหนีสาวสวยข้างกายตรงไปหาร่างบอบบางที่กำลังยืนเต้นอยู่

ปึก

“อ๊ะ ขอโทษค่ะ... นาย”

“ไงครับ มาเที่ยวคนเดียวเหรอ คุณดาวเหนือ” สองมือของผมโอบรอบเอวเล็กๆ และจับจ้องใบหน้าของเธอซึ่งแต่งแต้มอย่างสวยงาม ปกติเจอเธอที่มหาลัยเธอจะหน้าสดอยู่เสมอ แต่หน้าสด หน้าแต่งเธอก็สวยอยู่ดีล่ะนะ ดาวตบมือผมออกจากเอวและเดินหนีไปแต่ผมก็คว้าต้นแขนเธอเอาไว้

“ปล่อย หรืออยากเจ็บตัว”

“นั่นสิ ผมไม่โดนคุณต่อยผมนอนไม่หลับอะ”

“โรคจิตนะ”

“ครับ งั้นขอสักหมัดสิ แต่ไม่เอาดีกว่า ขอเป็น...” ผมยิ้มกว้างดึงร่างของเธอให้เข้ามาใกล้ โน้มใบหน้าลงไปแนบชิดกับแก้มเธอ กลิ่นหอมจากร่างกายทำเอาผมร้อนไปหมด ริมฝีปากเฉียดไปยังใบหูซึ่งเจาะหูเยอะไม่ต่างจากผมเลยสักนิด

“ขอเป็นคุณทำให้ผมเจ็บตัวบนเตียงดีกว่า น่าจะเร้าใจกว่ากันนะ คุณว่าจริงเปล่า?”

ตุ้บ

“อ๊าก!”

“งั้นไข่นายก็สูญพันธ์ไปก่อนจะได้เจ็บตัวบนเตียงกับฉันล่ะกันเนาะ” สองมือกุมเป้าตัวเองเมื่อเข่าสวยๆ กระทุ้งเข้ามาเต็มแรง รอยยิ้มร้ายของเธอเหยียดให้ผมเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะจากไปพร้อมกับใครบางคน

ใช่ ใครบางคนที่ผมไม่ชอบขี้หน้า เพื่อนสนิทของเธอที่ใกล้ชิดเธอมากไปจนผมคิดไม่ตกว่า ‘เพื่อน’ จะมีอะไรมากกว่าคำๆ นี้หรือเปล่า?

<br/>

รุ่งเช้าที่แสงแดดกระจ่างสาดส่องเข้าใบหน้าเต็มๆ เพราะคอนโดที่ผมอยู่นั่นสูงเฉียดฟ้า กระจกที่สามารถมองเห็นวิวทิวทัศน์ได้รอบ ผมลุกขึ้นนั่งบิดตัวไปมามองร่างกายตัวเองซึ่งแข็งแกร่งและรอยสักตรงสะโพก ผมเป็นพวกไม่นิยมสักอะไรมากมายเหมือนกับไอ้ซัส ไอ้นัมหรือไอ้บอล ไอ้เวรพวกนั้นสักทั้งตัวก็ว่าได้ แต่ผมแค่สักนิดหน่อยพอให้รู้ว่าสักก็เกินพอ เช้านี้อากาศมันร้อนจนผมต้องเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ หวังให้น้ำเย็นๆ ชโลมจิตใจและร่างกายให้กลับมาฟื้นคืนชีพ หลังจากเมื่อคืนเคี้ยวหมากฝรั่งเกือบตลอดทั้งคืน ผมไม่มีรสนิยมพาสาวมาเคี้ยวที่ห้อง เพราะผมคิดว่าห้องคือพื้นที่ส่วนตัวของผม คนไม่สำคัญจะไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเข้ามาในห้อง ยกเว้นพวกเพื่อนสารเลวที่ชอบมาขัดจังหวะการนอนหลับ มือซ้ายเอื้อมไปหยิบมือถือที่กำลังชาร์จแบตไว้อยู่ (ได้โปรดอย่าทำตาม ถ้าไม่อยากตาย) ผมกดเข้าไปที่ Application ไลน์ ก่อนจะไล่ดูก็มีข้อความมากมายจากหมากฝรั่ง แต่มีเพียงแค่หนึ่งเดียวเท่านั้นที่สามารถหยุดสายตาของผมไว้ได้

‘ดาวเหนือ’

ใบหน้าสวยคม ผมสีดำบลอนด์สั้นปะบ่า ริมฝีปากแดงระเรื่อ ดวงตากลมโต หุ่นทรงไม่ต้องพูดถึง เธอมีส่วนสูงที่สมส่วน ถึงแม้จะถูกปิดบังด้วยชุดนักศึกษาตัวใหญ่และเสื้อช้อปประจำคณะสถาปัตยกรรม หากแต่ก็ไม่สามารถพ้นสายตาของผมไปได้เลยสักนิด ผู้หญิงที่ผมรู้สึกถูกใจตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน ผมไม่เคยเจอผู้หญิงที่ไหนที่แสบ ซ่าและกล้าบ้าบิ่น แถมยังชอบทำร้ายร่างกายผมเสมอเวลาที่เจอกัน เมื่อคืนก็เป็นอีกครั้งที่เธอทำร้ายร่างกายผม

ผมโรคจิตมะ... ที่ชอบให้เธอทำร้ายร่างกาย หรือผมจะเป็นมาโซคิสต์อย่างที่พวกเพื่อนผมพูด

นิ้วมือเรียวกดเข้าไปขอเธอเพิ่มเพื่อนทันทีถึงแม้ว่าเธอจะลบไลน์ของผมไปแล้วเนื่องจากต้องใช้มันทำธุระให้กับไอ้นัมในตอนนั้น ผมกดเข้าไปในกล่องแชทและส่งสติ๊กเกอร์ตุ๊กตาหมีอุ้มหัวใจไปให้และตามด้วยข้อความที่หวังว่าเธออ่านคงจะปรี๊ดแตก ใช่ ผมหวังให้เธอเป็นแบบนั้นล่ะ

<br/>

‘คุณดาวเหนือของผม เพิ่มผมเป็นเพื่อนด้วยนะครับ ห้ามบล็อกนะ ไม่งั้นผมจะคิดว่าคุณกลัวผม’

<br/>

รอยยิ้มปรากฏขึ้นยามมองไปยังกล่องแชท ซึ่งยังไม่มีคนอ่าน ผมวางมือถือไว้บนอ่างล้างหน้าตามเดิมและเอนศีรษะหนุนผ้าขนหนูที่รองไว้ตรงขอบอ่างกุชชี่ ฝ่ามือทั้งห้าเสยผมสีดำสนิทซึ่งไถข้างหนึ่งข้างและทำลวดลายสวยงามไว้ เผยให้เห็นต่างหูสีดำสนิทเกือบเต็มใบหู ไอ้บอลหาเรื่องผมอย่างหนักเมื่อรู้ว่าตอนนี้ผมกำลังเดินเข้าหาดาวเหนืออย่างเต็มกำลัง ส่วนไอ้นัมรายนั้นรู้ดีว่าผมคิดอะไรอยู่ หากแต่ก็ยังคงเงียบปากไว้ ไม่อยากทำให้สิ่งที่ตัวเองคิดต้องพังทลาย ผมรู้ดีว่าดาวเหนือไม่มีทางหันมามองเด็กสายเคี้ยวอย่างผม เพราะเราสองคนไม่ได้มีโมเมนต์ดีๆ ร่วมกันเหมือนกับไอ้ซัส ไอ้นัม แต่ผมสามารถทำให้มีโมเมนต์แบบนั้นได้นะ

ถ้าเธอเปิดใจรับผมบ้าง มองข้ามผมไปก็คงดี แต่ผมรู้... รู้ว่าเธอไม่ชอบผู้ชายอย่างผม ไม่ชอบผู้ชายทุกคน แต่ทำไม ทำไมถึงได้ยกเว้นแค่คนเดียวที่สนิทสนมมากซะจนผมสงสัย แต่ทว่าผมรู้ดีว่าเธอก็ต้องสนิทกับเพื่อนตัวเองเป็นธรรมดา ขนาดไอ้นัมยังหึงเมียตัวเองที่สนิทกับเถื่อนมากเกินไป ทั้งที่ทั้งคู่เป็นเพียงแค่เพื่อนกันเท่านั้น ถึงแม้ว่าเถื่อนจะเคยชอบโฟมก็ตามที แต่กรณีของดาวเหนือและโย มันไม่ใช่ไง สองคนนั้นสนิทสนมกัน ไม่มีเรื่องแบบนั้นแน่ผมมั่นใจ

เพราะดาวเหนือ ไม่สนใจผู้ชายที่ไหนแม้แต่เพื่อนของตัวเอง

ช่วงนี้เป็นช่วงหยุดการเรียนเนื่องจากมหาลัยมีการปรับปรุงตึกเรียนก็เลยหยุดเป็นเวลาสองสัปดาห์ พวกผมก็เลยสบายหน่อย แต่เอาความจริงมีแต่ผมกับไอ้บอลเนี่ยล่ะที่ว่าง เพราะไอ้ซัสไม่ได้เรียน ดูแลผับ กกเมีย ไอ้นัมเรียน แต่กกเมีย พาเมียไปหาพ่อแม่เมียที่ไร่ชา ก็เหลือเพียงแค่ผมสองคนที่ยังโสดเคี้ยวไปเรื่อย แต่ตอนนี้ผมอยู่คนเดียวเพราะโทรไปหาไอ้บอลเจ้าพ่อสายเคี้ยว (ฉายาที่พวกผมตั้งให้) มันนอนกกหมากฝรั่งอยู่ที่บ้านสองคน เข้าใจยังว่าทำไมผมถึงยกฉายาเจ้าพ่อสายเคี้ยวให้มัน เพราะพวกผมสามคนยังสู้ความเลวทราม ต่ำช้า สันดานหมาอย่างไอ้บอลไม่ได้ สองเท้าของผมก้าวมาในห้างสรรพสินค้าเพื่อมาหาอะไรกินรองท้อง อันที่จริงคือสาวโทรมานัดให้มากินข้าวด้วย และคงจะจบบนเตียงที่ห้องของหล่อนก็เป็นได้

“พี่คะ หนู... ขอเบอร์หน่อยได้ไหมคะ?” สาวน้อยน่ารักวัยแรกแย้มเดินตรงมาหาผมพร้อมกับเพื่อนสาว ผมทำได้เพียงแค่ยกยิ้ม

“ขอโทษนะหนู พี่ไม่นิยมกินเด็ก อย่าเสียเวลากับพี่เลย เดี๋ยวจะเสียตัวเปล่าๆ”

“แต่หนูอยากเสียตัวให้พี่” อือหือ... เด็กสมัยนี้ร้อนแรงจริงแหะ สายตาที่เธอมองผมแปรเปลี่ยนจากแอ๊บเป็นสายตายั่วยวน ผมไล่สายตามองตั้งแต่หัวจรดเท้าเอียงองศาคอมองเธออย่างยิ้มๆ

“ไม่ล่ะ ให้ฟรีพี่ก็ไม่เอา” ผมยกยิ้มก่อนจะเดินสะบัดหน้าออกไปอย่างหล่อ เอิ่ม ชมตัวเองก็เป็นวุ้ย! ผมมาหยุดที่ร้านอาหารไทยซึ่งเป็นร้านโปรดของผมมักจะชวนพวกมันกินบ่อยๆ แต่หลังจากที่ต่างคนต่างมีภารกิจต้องทำก็เลยไม่ค่อยได้มาเจอสักเท่าไหร่

“พี่อาร์คะ ทางนี้ค่ะ” สาวสวยน่ารักอย่างจัสมินโบกมือเรียกให้ผมไปนั่งที่เก้าอี้ติดกระจก เธอเป็นรุ่นน้องผมอายุเพียงแค่สิบเก้าปี ส่วนผมยี่สิบสองเมื่อสองวันก่อน เพราะเลยวันเกิดผมมาแล้ว

“สั่งเลยนะคะ จัสหิวแล้ว”

“หิวข้าวหรือ... หิวพี่?”

“ถ้าจะบอกว่าหิวข้าว พี่อาร์จะว่าจัสเปล่าคะ”

“ไม่ว่า เพราะกินข้าวก่อน เดี๋ยวจะได้มีแรงขย่มพี่” รอยยิ้มร้ายของผมผุดขึ้นยามไล่ปลายเท้าไปยังขาวอ่อน ลากไล้ไปมาจนจัสมินที่กำลังดูเมนูถึงกับถลึงตาใส่ผม

“พี่อาร์ อยากขนาดนั้นเลยเหรอ?”

“ไม่อยาก พี่คงไม่ออกมาเจอ เธอรู้ดี”

“รู้สิคะ เพราะพี่อาร์ไม่ได้เหมือนพี่คนอื่นๆ ที่พออยากก็พร้อมจะเจอ” เธอยิ้มกว้าง ผมไม่ได้มีนิสัยเหมือนกันไอ้พวกเวรนั้นที่อยากแล้วเรียกไปหา แต่ผมจะเลือกคนที่ทำให้ผมสบายใจทุกอย่าง แม้แต่เรื่องบนเตียง และจัสมินคือหนึ่งในนั้นที่ผมเคี้ยวได้นานสุด

“อยากให้เลิกเคี้ยว”

“จะเลิกได้ไง ไม่มีใครมาหยุดพี่นี่”

“จัสก็หยุดไม่ได้เหรอ?”

“ถ้าได้... พี่คงหยุดไปนานล่ะ”  ผมเลือกที่จะหยุดพูดและจับจ้องใบหน้าสวยที่ก้มหน้าลง ความจริงผมก็สงสารเธอนะที่คอยมารับอารมณ์ของผม แต่ถ้าเธอไม่สมยอมผมก็ไม่ขัดขืน หากแต่นี้เป็นการสมยอมทั้งสองฝ่ายเธอรู้ดีว่าผมเป็นผู้ชายแบบไหน ไม่ได้จริงจังกับใครถึงขนาดต้องหยุด

เราสองคนกินข้าวกันและพูดคุยเรื่องต่างๆ ไม่ใช่แค่เพียงมีเซ็กส์เท่านั้น หางตาของผมเหลือบไปเห็นร่างบอบบางที่คุ้นตา เธอสวมกางเกงยีนขาสั้นขาดๆ เผยให้เห็นเรียวขาขายาว กับเสื้อยืดสีขาวตัวใหญ่ทับใน ใบหน้าสวยแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางแต่ไม่ได้จัดมาก ผมสั้นสีดำบลอนด์เข้ากับใบหน้าสวย ดวงตาคมเรียวกำลังกวาดสายตามองไปทั่วห้างราวกับกำลังหาอะไรบางอย่างอยู่

“พี่อาร์จะไปไหนคะ?”

“พี่ไม่ว่างล่ะ มีธุระ”

“พี่อาร์...”

“โทษที เธอกลับไปหาแฟนเธอเหอะ” จัสมินทำหน้าเศร้า และผมรู้ว่าเธอมีแฟนอยู่แล้ว แต่แฟนเธอไม่ได้ครึ่งเท่าผม หมายถึงเรื่องบนเตียงนะ ผมเคี้ยวหมดล่ะถ้าเจอคนที่ถูกใจ จัสมินเองก็เคยพูดถ้าผมหยุด เธอจะเลิกกับแฟนนายแบบทันทีถ้าผมเลือกเธอ

แต่มันไม่มีวันนั้นหรอก เธอไม่ใช่คนที่จะหยุดผมได้

หมับ

“เฮ้ย! นะ นาย”

“ทำไมไม่ตอบไลน์ผมล่ะ?”

“ไลน์... นายไลน์มาหาฉัน”

“ใช่ ผมไลน์ไปขอให้คุณรับผมเป็นเพื่อน” ดาวเหนือตกใจไม่น้อยแต่เธอก็ไม่ได้สนใจ มองลงมายังต้นแขนที่ผมจับอยู่ จำต้องคลายมือออกอย่างช้าๆ ทั้งที่เสียดายเพราะแม้แต่ต้นแขนเธอยังนุ่มนิ่มเลย

“ประสาท ใครเขาจะรับนายเป็นเพื่อนกัน”

“ไม่รู้ล่ะ ถ้าคุณได้อ่านคุณจะรับผมเอง”

“โทษทีนะ แต่มือถือฉันไม่ได้อยู่กับตัว”

“อ้าว? แล้วอยู่ไหนอะ”

“ยุ่งไรด้วย ถอยไป ฉันจะไปสั่งอาหาร” เธอดันไหล่ผมให้ถอยห่าง และเดินนวยนาดไปร้านอาหารที่ผมเพิ่งจะวิ่งออกมา ดาวเหนือสั่งอาหารไปหลายกล่องพอดู

“สั่งไปไหนเยอะแยะครับ”

“เฮ้อ ยุ่งไรด้วยถามจริง”

“ก็อยากยุ่ง” ผมพูดออกไปตามความจริง ก่อนจะหันไปมองจัสมินที่มองผมอย่างเสียใจและเดินออกไป โทษนะจัส

“ผมช่วย”

“ถอย”

“ไม่ ผมช่วย”

“อยากเจ็บตัวใช่มะ โรคจิตนะ” ดาวหิ้วกล่องอาหารไปสองมือ ซึ่งมันคงจะหนักพอดูแต่ผมน่ะทนเห็นไม่ได้หรอกนะจำต้องวิ่งไปคว้าถุงในมือเธอไว้

“นี่ เอาคืนมา!”

“กลับยังไงครับ รถจอดอยู่ตรงไหน”

“ฉันนั่งแท็กซี่มา”

“ดีเลย งั้นผมไปส่งนะ” ผมไม่รอให้เธอพูดตกลง เดินนำเธอยังไปรถหรูแลมโบกินีสีดำสนิทที่เงาวับเพราะเพิ่งไปล้างมาสดๆ ร้อนๆ

“ไม่ต้อง ฉันกลับเองได้”

“ไม่ได้ครับ หรือว่าที่ไม่อยากกลับกับผม เป็นเพราะว่าคุณกลัวจะหวั่นไหวกับผมใช่ปะ”

“ประสาท ใครเขาจะไปคิดแบบนั้นกับนายกัน”

“งั้นก็กล้าๆ หน่อยสิครับ ถ้าไม่กลัวผม” รอยยิ้มของผมคงทำให้ดาวเหนือออกอาการไม่ชอบใจ ผมชอบเวลาที่ได้เห็นใบหน้าสวยหงุดหงิด คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน ริมฝีปากยกสูงขึ้น เธอเท้าเอวมองผมก่อนจะชี้หน้าราวกับคาดโทษ

“เห็นดีกันแน่”

“กลัวจังครับ” ประตูรถสุดหรูของผมเปิดขึ้นและถูกปิดลงอย่างแรง ราวกับว่าเธอไม่ได้กลัวว่ามันจะพังลง ผมยิ้มกว้างเข้าไปประจำที่คนขับ หันไปมองคนข้างกายที่เอาแต่นั่งกอดอกเชิดหน้าไปตามทาง

“อย่าลืมดูมือถือนะครับ ผมจะรอ”

“เออ! รีบๆ ขับไปเลย”

“ขับไปไหนล่ะครับ?” ดาวเหนือบอกทางไปให้กับผม ระหว่างนั่นเราสองคนก็ไม่ใครพูดอะไรขึ้นมาเลย มีแต่ผมที่เอาแต่มองคนข้างกายที่ไม่มองผมแม้แต่นิด กลิ่นกายของเธอมันหอมหวานยิ่งกว่าน้ำหอมที่ผมเปิดในรถซะอีก จำต้องเอาน้ำหอมออกและสูดดมเอากลิ่นกายเธอแทน รถของผมขับตรงไปตามทางกระทั่งมาถึงบ้านหลังหนึ่งซึ่งเป็นบ้านที่น่ารักมากๆ เลย

“บ้านคุณเหรอครับ?”

“ใช่ ขอบใจนะที่มาส่ง ถึงจะไม่ได้ขอร้องก็ตาม” ผมพยักหน้ารับและหันไปหยิบกล่องอาหารด้านหลัง เป็นจังหวะที่ดาวเหนือเองก็หันไปเช่นกัน แน่นอนว่ามันทำให้เราสองคนใกล้ชิดกันมากขึ้นไปอีก ผมได้กลิ่นหอมจากลำคอของเธอและเส้นผม ครั้งแรกที่ได้จับจ้องใบหน้าเธอใกล้ๆ กลิ่นกายและทุกอย่าง ลมหายใจของเราสองคนผสานกันไปมา หัวใจของผมเต้นเร็วขึ้นยามมองลึกเข้าไปในดวงตาคม ริมฝีปากนูนน่าจูบทำให้ผมอยากจะสัมผัสว่ารสชาติเป็นแบบไหน

และก่อนที่จะได้คิดอะไรเตลิดไปไกล หรือถึงเข้าขั้นลามกกับเธอ ผมก็ต้องตกใจอย่างแรง

โป้ก!

“อ๊าก เจ็บนะครับ”

“ทะลึ่ง มองอยู่ได้น่ารำคาญ ถอยไป!” เธอผลักอกผมให้ออกห่าง และตัวเองก็หยิบถุงอาหารไปไว้ในมือก่อนจะลงจากรถ โดยที่ผมเอาแต่กุมหัวตัวเอง

มือหนักฉิบหาย!

“เดี๋ยวสิครับ”

“อะไร หรืออยากโดนมากกว่านี้อีก”

“มากกว่านี้ ผมขอบนเตียงแล้วกัน”

“ใครมาเอะอะอะไรหน้าบ้านวะ!” น้ำเสียงเข้มดังขึ้น เมื่อประตูรั้วเปิดออก ผมมองร่างสูงที่สูงพอๆ กับผม ใบหน้าหล่อทะเล้น ผมสีน้ำตาลเข้มถูกเสยขึ้นไปพร้อมกับผมไถข้างทั้งสอง หมอนั่นถอดเสื้อโชว์หุ่นที่ดีโคตรๆ สวมกางเกงยีนโหลดต่ำ มองผมอย่างสงสัย

“ใครวะ หน้าคุ้นๆ มะ”

“เพื่อนนัมที่ไปรีสอร์ทคราวนั้นไง จำไม่ได้”

“อ๋อ... แล้วมาด้วยกันได้ไงอะ?” โยชี้นิ้วไปที่ดาวและแย่งถุงอาหารไปไว้ในมือ

“เจอกันโดยบังเอิญ”

“ไง สบายดีนะนายอะ”

“ครับ” ผมตอบกลับไปอย่างสุภาพ ความจริงผมไม่ใช่คนสุภาพอะไรนักหรอกนะ แต่ผมรู้จักมารยาทดีว่าใครควรพูดจาดีๆ ด้วย ใครไม่สมควรพูดจาดีด้วย

“แม่รอกินข้าวล่ะ”

“แม่หรือแก เอาดีๆ”

“เออ ก็หิวอะ แม่เพิ่งกลับมาด้วย” ดาวหันมาสบตากับผมและปิดประตูรั้วลง สายตาของผมยังคงจับจ้องมองประตูรั้วที่เป็นไม้ขัดเงาสูงเหนือหัวผมนิดหน่อย แต่มันมีช่องพอให้เห็นว่าคนสองคนกำลังเดินเคียงข้างเข้าไป โดยมีรอยยิ้มของดาวเหนือและเสียงหัวเราะ ยามที่เธอหันไปคุยกับเพื่อนสนิทในกลุ่ม

แต่ได้รู้ว่าเธออยู่ที่นี่ก็เกินพอล่ะ ส่วนเรื่องโยผมไม่คิดอะไรอยู่แล้ว... สองคนนั้นก็แค่เพื่อนสนิทกัน ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงหรอก

“แล้วเราจะได้เห็นดีกันครับ คุณดาวเหนือ”

-AR TALK END-

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

พันธะร้ายนายวิศวะ

พันธะร้ายนายวิศวะ

594.2k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ "

"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง

"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย

***********************

เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล

"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก

" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้

เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ

"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?

My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?

447.5k การดู · เสร็จสิ้น · Nanaกะหอยทาก
เมื่อ พฤกษา ต้องแต่งงานกับ น่านบงกช จากเงื่อนไขที่ผู้ใหญ่ตั้งขึ้น และต้องแต่งโดยไม่มีข้อแม้
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?
คลั่งรักลูกหนี้

คลั่งรักลูกหนี้

43.6k การดู · เสร็จสิ้น · ฟินน่า
เพราะถูกแม่แท้ๆ หลอกมาใช้หนี้ขัดดอก
กลางวันเธอจึงต้องทำงานในไร่
ส่วนกลางคืน
เธอต้องทำงานบนเตียง
จนกว่าเจ้าของเงินกู้ก้อนใหญ่อย่างเขา
‘จะพอใจ’
ทาสสวาทอสูรเถื่อน

ทาสสวาทอสูรเถื่อน

568.9k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“คืนละล้าน คุณจ่ายให้ฉันได้ไหมล่ะคะ ถ้าได้ฉันจะอ้าขารอคุณบนเตียงทุกคืนเลยค่ะทูนหัว” พิชชาภาพูดออกไปพร้อมกับใบหน้าท้าทายอย่างไม่กลัว ในเมื่อเขาอยากจะได้ตัวเธอ เขาก็ต้องลงทุน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
แค้นรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุดDARK )

แค้นรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุดDARK )

162.2k การดู · เสร็จสิ้น · ท้องฟ้าและทุ่งหญ้า
ชีวิตที่เรียบง่ายของ 'พิมรภา' กลับผกผันขั้นสุด เมื่อเธอต้องกลายเป็นผู้ร้ายและตกอยู่ในเงื้อมมือของเขา
'ดาเรนเต้ ราฟาเอลโล' มาเฟียตัวฉกาจหนึ่งในสมาชิกแก๊งค์DARK
เธอจะสามารถหลุดพ้นจากบวงแค้นนี้ได้หรือไม่?!
แด๊ดดี้คนคูล

แด๊ดดี้คนคูล

11.2k การดู · เสร็จสิ้น · ชื่อเนม นิยายของเนม
"ฉันมารับเธอกลับบ้าน"

"มีสติหน่อยสิแม็กซ์...เราเลิกกันแล้วนะคะ"

เพียงแค่ได้ฟัง ดวงตาคมกริบก็ตวัดขึ้นมองสบตากับเจ้าของคำพูดนั้น ความเข้มแข็ง ความเย็นชาของดวงตาที่ไม่เคยแสดงความรู้สึกใดๆ ก็วูบไหวลงทันที

"ละ ลูกล่ะ เธอจะทิ้งลูกงั้นเหรอ"

"เรื่องนี้เราคุยกันแล้วนะคะ ฉันไม่ได้จะทิ้งลูก หากวันไหนว่าง ฉันสามารถไปรับมิลินได้ แต่ถ้าแม็กซ์เลี้ยงลูกไม่ไหว หลังแต่งงาน..."

"ไม่มีวัน!" เสียงตวาดดังก้องไปทั่วทั้งบริเวณนั้น

"หากจะเลิกกัน ฉันก็ไม่มีวันปล่อยลูกไปอยู่กับเธอ!"

"ฮึก...ฮื่อ...คูมพ่อ มิลินอยากหาคูมพ่อ"

เสียงเด็กผู้หญิงที่ดังอยู่ทางด้านหลัง ส่งผลให้เขาหมุนตัวกลับไปมองที่ต้นเสียงนั้น พบเด็กหญิงผมยาว เจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้ม ที่บัดนี้แก้มทั้งสองข้างเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา

หัวใจคนเป็นพ่อแทบสลาย สัญญาที่ให้ไว้เขาทำให้ลูกไม่ได้ สี่ปีที่ผ่านมา ลูกของเขาไม่เคยมีแม่อยู่ข้างกาย

ในวันพรุ่งนี้ ซึ่งเป็นวันเกิดของมิลินก็เวียนมาบรรจบอีกจนได้

วันพรุ่งนี้ ที่เขาสัญญาว่าลูกจะต้องมีแม่อยู่ข้างกาย แต่ความจริงที่เขารับรู้อยู่แก่ใจ กำลังย้ำเตือนว่า ก้าวสู่ปีที่ห้า ที่มิลินไม่เคยมีแม่เลย!
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย

แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย

335.4k การดู · เสร็จสิ้น · Aoybabyz
เธอสาวมัธยมปลายไปสารภาพรักกับรุ่นพี่มหาลัยปี1แต่ก็โดนปฎิเสธกลับมา ผ่านไป3ปีพวกเขากลับมาเจอกันอีกครั้งในรั้วมหาลัย....แถมยังต้องให้มีเรื่องใกล้ชิดกันอีก
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
พิษรักคุณหมอ

พิษรักคุณหมอ

451.5k การดู · เสร็จสิ้น · เพียงเม็ดทราย
"มีนอยากกินน้ำอุ่นค่ะ" "ที่ห้องไม่มีน้ำอุ่นหรอก เอาอย่างอื่นแทนไหม...อุ่นเหมือนกัน" นอกจากฝีมือผ่าตัดคุณหมอฟันยังเหลี่ยมจัดอีกด้วย
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน

“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน

โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
จอมยุทธ์เจ้าสำราญกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ

จอมยุทธ์เจ้าสำราญกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ

746 การดู · เสร็จสิ้น · นิราวดี บุญครอง
กู้ฉางเฟิง จอมยุทธ์หนุ่มผู้รักสุราและอิสรภาพ มีฝีมือสูงส่งแต่ไม่สนใจชื่อเสียงหรือตำแหน่ง จนกระทั่งได้พบกับไป๋รั่วหลี แม่นางกระบี่ผู้เย็นชา วาจาคมกริบ และไม่ยอมให้บุรุษคนใดเข้ามาก้าวก่ายชีวิต

คนหนึ่งชอบหยอกเย้า อีกคนชอบตอกกลับ จากการร่วมทางอย่างไม่เต็มใจ ทั้งสองกลับต้องเผชิญเรื่องราวในยุทธภพด้วยกัน ตั้งแต่เหล่าจอมยุทธ์ผู้หยิ่งผยอง ไปจนถึงกฎเกณฑ์ที่ไม่เป็นธรรมต่อสำนักเล็ก

ยิ่งเดินทาง กู้ฉางเฟิงยิ่งมองเห็นบาดแผลที่ซ่อนอยู่ใต้ความเย็นชาของนาง ส่วนไป๋รั่วหลีก็เริ่มพบว่า บุรุษเจ้าสำราญผู้นี้ไม่ได้มีดีแค่ฝีมือและวาจาชวนหงุดหงิด แต่ยังรู้จักเคารพการตัดสินใจของนาง ไม่คิดครอบครองหรือบังคับให้นางเปลี่ยนแปลงตัวเอง

ทว่า สำหรับสตรีที่รักอิสระยิ่งกว่าชีวิต การเปิดใจให้ใครสักคนกลับยากยิ่งกว่าการรับมือกับยอดฝีมือ และสำหรับบุรุษที่ไม่เคยคิดผูกมัดตัวเอง การรักใครโดยไม่เหนี่ยวรั้งอาจเป็นบทเรียนที่ยากที่สุด

เมื่อจอมยุทธ์เจ้าสำราญต้องรับมือกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ ศึกครั้งนี้ผู้ใดจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน ระหว่างคมกระบี่ที่ไร้ความปรานี กับหัวใจที่เริ่มหวั่นไหวโดยไม่รู้ตัว?
ล็อคหัวใจยัยช่างยนต์

ล็อคหัวใจยัยช่างยนต์

7.4k การดู · เสร็จสิ้น · Xoxo Zest
เมื่อสาวช่างยนต์แว่นหนาบุกสนามแข่งรถใต้ดินเพื่อช่วยน้องสาวที่กำลังตกอยู่ในอันตราย เธอกลับถูกทายาทเจ้าของสนามจับได้เพราะเข้าใจผิดว่าเป็นสายลับคู่แข่ง จากคืนแห่งความผิดพลาดที่เปลี่ยนชีวิตทั้งคู่
รามจึงดึงเอวามาเป็นช่างประจำตัวเพื่อชดใช้ความผิด แต่ยิ่งอยู่ใกล้ เขากลับยิ่งตกหลุมรักผู้หญิงที่ไม่เคยยอมก้มหัวให้เขา ขณะที่เอวาค้นพบว่าความลับในสนามแข่งอาจเกี่ยวพันกับอดีตของพ่อ และครอบครัวของชายที่เธอเกลียดที่สุด
รักซึมร้าย NC 25++

รักซึมร้าย NC 25++

414.9k การดู · เสร็จสิ้น · เอลยา
ร่างเพรียววิ่งกระหืดกระหอบเข้าไปในลิฟต์หลังจากได้ยินเสียงเอ็ดตะโรลั่นมาในโทรศัพท์ เจ้าของเสียงกำลังอารมณ์บ่จอยเป็นอย่างยิ่งอยู่ในห้องพักส่วนตัวชั้นยี่สิบของโรงแรมห้าดาวที่ตนเป็นเจ้าของ

ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
เมียนักศึกษาของหมอบดินทร์

เมียนักศึกษาของหมอบดินทร์

193k การดู · เสร็จสิ้น · นรานิณ
เพราะหนี้สินก้อนโตของครอบครัว ทำให้ "ปลายฝน" นักศึกษาเภสัชศาสตร์ปี 4 ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมจดทะเบียนสมรสขัดดอกกับ "นพ. บดินทร์" ศัลยแพทย์หนุ่มอนาคตไกลพ่วงตำแหน่งอาจารย์พิเศษสุดเนี้ยบที่เพิ่งดุเธอไปหมาดๆ กลางคลาสเรียน!

สัญญาลับถูกร่างขึ้นพร้อมกฎเหล็กข้อสำคัญ: ห้ามให้ใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด และห้ามล้ำเส้นก้าวก่ายชีวิตส่วนตัว

ในเวลางาน เขาคืออาจารย์หมอที่เย็นชาและเข้มงวดจนเธอกดดันแทบร้องไห้ แต่เมื่ออยู่ใต้ชายคาเดียวกันในยามวิกาล เขากลับเป็นผู้ชายที่คอยต้มข้าวต้ม ดุด้วยความห่วงใย และปลอบประโลมเธอด้วยอ้อมกอดที่แสนเร่าร้อนจนหัวใจสั่นไหว

เมื่อความรักเริ่มก่อตัวสวนทางกับกฎที่ตั้งไว้ ท่ามกลางสายตาจับผิดของผู้คนรอบข้างและเงาอดีตที่คอยตามหลอกหลอน ปลายฝนจะพิสูจน์ตัวเองอย่างไรให้คู่ควรกับการยืนเคียงข้างเขา และอาจารย์หมอจอมปากแข็งจะยอมทลายกำแพงเพื่อปกป้องภรรยาตัวน้อยของเขาด้วยวิธีไหน?