บทที่ 28 สงสัย

“หนูเหนื่อยแล้วค่ะ เรากลับกันเถอะ”

“อืม” คินพยักหน้าตอบรับ เขาเองก็เห็นด้วย เพราะหลังจากเดินซื้อขนมตรงนู้นทีตรงนี้ทีมาสักพักใหญ่ คนข้างกายที่ยืนบ่นอ้อนเสียงอ่อนก็ดูเหมือนจะหมดแรงเต็มที ท่าทางงอแงเล็ก ๆ นั้นทำให้เขารู้สึกเอ็นดูขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

“ไปกัน”

“ค่ะ”

ทั้งสองก็พากันเดินมาเรื่อย ๆ มุ่งหน้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ