บทนำ
บท 1
ละอองฟอง สะดุ้งตื่นขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงขยับเขยื้อนบางอย่างในความเงียบสงัดของยามดึก เธอลืมตาขึ้นช้า ๆ ก่อนจะหันไปมอง ก็เห็นเข้ากับ คิน ที่กำลังยืนสวมเสื้ออยู่หน้าตู้เสื้อผ้า หญิงสาวเบนสายตาไปยังนาฬิกาที่แขวนอยู่ผนัง ก็พบว่าเข็มนาฬิกาชี้บอกเวลาเป็นเวลาตีสอง
ละอองฟองรีบคว้าชุดคลุมที่พาดอยู่บนพื้นมาสวมใส่อย่างลวก ๆ ก่อนจะค่อย ๆ ขยับลงจากเตียง แล้วเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าชายหนุ่ม เอื้อมมือไปติดกระดุมเสื้อให้เขาอย่างแผ่วเบา
“หนูนึกว่าวันนี้พี่คินจะนอนที่นี่กันหนูซะอีก” เธอเอ่ยเสียงเบา
“พรุ่งนี้ฉันมีธุระ”
“ธุระอะไรเหรอคะ” ละอองฟองถามพลางเงยหน้ามองเขาด้วยสีหน้าบูดบึ้ง แต่เขากลับไม่ตอบอะไรเลย เพียงหันไปคว้าโทรศัพท์และกุญแจรถที่วางอยู่บนโต๊ะมาถือเอาไว้
“พี่คินคะ” หญิงสาวเอ่ยเรียกอีกครั้ง
“ก็รู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ยังจะถามทำไมอีก”
คำพูดของเขาเย็นชาแต่ตรงไปตรงมาของคนตรงหน้า ทำให้หญิงสาวที่ได้ยินก็ชะงัก ก่อนจะก้มหน้าลงช้า ๆ สีหน้าเศร้าสร้อยปรากฏบนใบหน้า เพราะใช่เธอรู้ดีว่าธุระที่เขาพูดถึงคืออะไร นั่นก็คือการไปกินข้าวกับครอบครัวของเธอในฐานะว่าที่คู่หมั้นของพี่สาวเธอนั่นเอง และใช่ตอนนี้เธอก็กำลังมีความสัมพันธ์ลับกับเขาอยู่ ว่าที่คู่หมั้นของพี่สาวตัวเอง ผู้ชายที่เธอไม่ควรรักเลย แต่ตอนนี้เธอดันรักเขาหมดใจไปแล้ว
“พรุ่งนี้เธอจะไปด้วยกันไหม” เขาถามขึ้นหลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง
“คงไม่ได้ไปค่ะ พ่อกับแม่ไม่ได้ชวน”
เมื่อเช้าตอนที่กินข้าวเช้าด้วยกัน พวกเขาคุยกันเรื่องนี้อยู่ แต่กลับไม่มีใครเอ่ยถึงเธอเลยสักคน มีเพียงแค่พี่สาวที่ได้รับความสนใจทั้งหมด และเธอก็แค่นั่งฟังเงียบ ๆ เหมือนคนไม่มีตัวตนในบ้าน
“งั้นก็รออยู่ที่นี่ เดี๋ยวฉันคุยธุระเสร็จแล้วจะมาหา อยากกินอะไรไหมเดี๋ยวซื้อเข้ามาให้”
“ไม่ค่ะ ขอแค่พี่มาหาหนู แค่นั้นก็พอแล้ว”
“งั้นเดี๋ยวกลับมาจากธุระไปกินข้าวกัน”
“ว่างเหรอคะ” เพราะโดยปกติแล้วคินค่อนข้างยุ่งมาก เวลามาหาเธอส่วนมากก็จะเป็นตอนกลางคืนซะส่วนใหญ่
“ก็หลังจากนัดกับครอบครัวเธอก็ว่าง”
“งั้นไปกันก็ได้ค่ะ”
“อย่าลืมแต่งตัวรอละ” คินเอ่ยพูดจบ หลังจากนั้นก็โน้มตัวลงมาใกล้เธอ แล้วก้มลงจูบเธอที่ริมฝีปากอวบอิ่มของคนตัวเล็ก
“นะ...หนูหายใจไม่ออก” ละอองฟองที่เริ่มหายใจไม่ออกจึงเอ่ยบอกคนที่จูบเธออยู่ ซึ่งดีหน่อยที่ทันทีที่เธอบอก เขายอมหยุดอย่างว่าง่าย
“ไปก่อน” ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบ ก่อนจะก้มลงจูบบนหน้าผากเธอ แล้วจึงหมุนตัวเดินออกจากห้องไป
ละอองฟองยืนมองแผ่นหลังของเขาที่หายลับไป พร้อมกับความรู้สึกว่างเปล่าบางอย่างที่ก่อตัวขึ้นในอกอย่างเงียบงัน
“อยากรั้งพี่เขาไว้จัง”
หญิงสาวบ่นพึมพำกับตัวเอง แล้วถอนหายใจออกมาพรืดยาว ก่อนจะสาวเท้าไปยังห้องครัว เพราะท้องของเธอกำลังประท้วง เนื่องจากตั้งแต่หัวค่ำจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเธอเลย
“มีอะไรกินบ้างนะ”
เธอเปิดตู้เย็นพลางกวาดสายตามองสำรวจโดยรอบ เพราะหวังจะเจออะไรสักอย่างที่พอรองท้องได้ แต่เมื่อมองจนทั่วแล้วกลับพบว่าในนั้นกลับว่างเปล่าไม่มีอะไรที่พอจะให้เธอกินได้เลย
ละอองฟองจึงปิดตู้เย็นลง แล้วเดินกลับเข้าไปในห้องนอนเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว เพราะเธอตัดสินใจว่าจะลงไปหาอะไรกินที่หน้าคอนโดมิเนียม เนื่องจากแถวนั้นมีร้านสะดวกซื้อและร้านอาหารที่เปิดถึงเกือบเช้าอยู่หลายร้าน
โดยหลังจากเปลี่ยนชุดเสร็จ ละอองฟองก็ออกจากห้อง แล้วเดินตรงไปที่ลิฟต์ จากนั้นก็กดเลขลิฟต์ชั้นล่างสุด
ติ๊ง!
เสียงลิฟต์ดังขึ้นพร้อมประตูที่เปิดออก หญิงสาวเดินออกไปอย่างไม่เร่งรีบ มุ่งหน้าไปยังร้านสะดวกซื้อที่อยู่ไม่ไกล
“น้องฟอง”
แต่ในตอนที่เธอเดินอยู่นั้น กลับได้ยินเสียงเรียกชื่อของตัวเอง ทำให้ฝีเท้าที่กำลังเดินชะงักลง ละอองฟองหันไปตามต้นเสียง ก่อนจะพบเข้ากับ ไต้ฝุ่น ที่กำลังเดินเข้ามาหาและหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ
“ทำไมถึงมาอยู่ตรงนี้ได้ครับ ดึกแล้วนะ” เสียงทุ้มนุ่มของไต้ฝุ่นเอ่ยถามด้วยแววตาห่วงใย
“ฟองหิวค่ะ” ละอองฟองตอบเสียงอ้อมแอ้ม
“หิวเวลานี้เนี่ยนะ”
“ใช่ค่ะ พอดีมื้อเย็นไม่ได้กินอะไรเลย” เธอว่าเบา ๆ พลางลูบหน้าท้องไปมา
“แล้วนี่จะไปกินอะไร”
“ฟองว่าจะไปกินก๋วยเตี๋ยวน่ะค่ะ แล้วพี่ไต้ฝุ่นมาทำอะไรที่นี่ตอนนี้เหรอคะ”
“พี่เพิ่งกลับจากผับครับ พอดีวันนี้พี่ไปเฝ้าผับให้พี่ชาย แล้วกำลังจะมาหาแฟนที่คอนโดฯ นี้”
“แฟนพี่พักอยู่ที่นี่เหรอคะ ห้องไหนคะ ทำไมฟองไม่เคยรู้เลย”
“.....” ไต้ฝุ่นยิ้มนิด ๆ ก่อนจะตอบเสียงเรียบ “ไม่ใช่ห้องแฟนหรอก แต่แค่เจ้าของห้องก็ชอบผู้หญิงคนเดียวกับพี่ เราอยู่ด้วยกันสามคน”
ละอองฟองที่ฟังไต้ฝุ่นเล่าก็ขมวดคิ้วด้วยความสับสน เธอไม่เข้าใจที่เขาเล่าเลย
“งงใช่ไหม”
“ใช่ค่ะ งงมากด้วย”
“มันเป็นความสัมพันธ์ที่ค่อนข้างซับซ้อน แล้วก็อธิบายยากหน่อย ไว้วันหนึ่งน้องฟองจะเข้าใจเอง”
“.....” เธอพยักหน้าเบา ๆ โดยไม่ซักถามอะไรต่อ
“พี่ก็หิวเหมือนกัน ขอไปกินด้วยคนได้ไหม”
ละอองฟองเงยหน้าขึ้นสบตาเขา แล้วพยักหน้าอีกครั้ง “ได้สิคะ ไปกันเลยค่ะ”
หญิงสาวออกเดินนำไต้ฝุ่นมาเรื่อย ๆ จนกระทั่งทั้งคู่มาหยุดที่หน้าร้านก๋วยเตี๋ยวข้างทาง ละอองฟองสั่งเมนูโปรดของตัวเอง ส่วนไต้ฝุ่นก็สั่งเมนูที่ตัวเองอยากกินเช่นกัน จากนั้นเราทั้งสองก็เดินไปนั่งที่โต๊ะว่างใต้แสงไฟสลัว ๆ ของร้าน
นั่งรอกันไม่นานนัก ก๋วยเตี๋ยวที่เราทั้งสองสั่งไว้ก็ถูกยกมาเสิร์ฟโดยสามีของเจ้าของร้าน ละอองฟองไม่รอช้า รีบลงมือปรุงตามรสชาติที่ตัวเองชอบ แล้วลงมือกินทันทีด้วยความหิวโหย
ไต้ฝุ่นที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก็มองผู้หญิงของเพื่อนสนิทกินพลางยิ้มอย่างเอ็นดูกับความน่ารักของเธอ
พอเวลาผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง ไต้ฝุ่นก็ขอตัวไปหาแฟนที่ห้องก่อน แต่ก่อนจะเดินจากไป เขาไม่ลืมหันมาบอกเธอด้วยน้ำเสียงจริงจังปนห่วงใย
“เราก็รีบไปซื้อของแล้วกลับเข้าห้องซะนะ มันดึกมากแล้ว”
“ค่ะ” ละอองฟองพยักหน้าหงึก ๆ โดยหลังจากไต้ฝุ่นเดินแยกออกไป เธอก็ลุกจากโต๊ะ หยิบกระเป๋าสตางค์และโทรศัพท์ขึ้นมาถือ แล้วเดินตรงไปยังร้านสะดวกซื้อที่อยู่ไม่ไกล
ครืด! ครืด!
แต่ในขณะที่เธอกำลังเดินไปยังร้านสะดวกซื้อนั้น โทรศัพท์ในมือก็สั่นขึ้นมาอย่างกะทันหัน หญิงสาวจึงรีบก้มลงมองหน้าจอ และก็ต้องขมวดคิ้วทันทีเมื่อเห็นชื่อที่ปรากฏอยู่
“พี่คิน” เธอพึมพำเบา ๆ กับตัวเองอย่างแปลกใจ ก่อนจะกดรับสายโดยไม่ลังเล
(ดึกขนาดนี้แล้วยังไม่เข้านอนอีก ลงไปข้างล่างแบบนี้ไม่กลัวเหรอ)
เสียงของคินดังแทรกเข้ามาทันทีที่สายเชื่อมต่อกัน จนละอองฟองนิ่งเงียบไปชั่วครู่ เธอไม่จำเป็นต้องเดาให้ยากเลยว่าปลายสายรู้ได้ยังไงว่าเธอลงมาข้างล่าง ถ้าไม่ใช่ไต้ฝุ่นที่เจอกันก่อนหน้านี้ ก็คงไม่มีใครอื่นอีกแล้ว
(ฉันถามเธออยู่ละอองฟอง)
“หนูหิวน่ะค่ะ เลยลงมาหาอะไรกิน”
(แล้วในห้องไม่มีอะไรเลยเหรอ ถึงต้องลงมาดึกขนาดนี้)
“ไม่มีจริง ๆ ค่ะ”
(แล้วตอนฉันออกมาทำไมไม่บอกว่าหิว จะได้พาไปหาอะไรกินก่อน)
“หนูไม่อยากรบกวนเวลาพี่คินค่ะ”
(เธอนี่มันจริง ๆ เลย แล้วตอนนี้กลับขึ้นห้องหรือยัง)
“ยังค่ะ หนูอยากกินนม เลยว่าจะเดินเข้าไปซื้อที่ร้านสะดวกซื้อก่อน”
(งั้นก็รีบไปเลย)
“โอเคค่ะ งั้นหนูวางสะ... (ละอองฟอง) / ไม่ต้องวางสาย ปล่อยมันไว้แบบนั้น (คิน)”
ละอองฟองยังพูดไม่ทันจบประโยค เสียงของคินก็ดังแทรกขึ้นมาก่อน เธอเลยต้องยอมเงียบตามคำขออย่างปฏิเสธไม่ได้
(รีบซื้อเลย)
“ค่ะ”
ละอองฟองตอบรับเบา ๆ ก่อนจะเดินเข้ามาในร้านสะดวกซื้อ เธอเลือกหยิบนมกล่องที่ตัวเองอยากกิน แล้วตรงไปยังแคชเชียร์เพื่อจ่ายเงิน
หลังจากนั้นเธอก็เดินกลับขึ้นห้องอย่างเงียบ ๆ โดยที่ยังคงถือสายสนทนาอยู่กับเขา ถึงแม้จะไม่มีใครพูดอะไรต่อจากนั้นเลยก็ตาม
“พะ...พี่คินคะ”
(อะไร) เสียงปลายสายตอบกลับมาทันทีในโทนนิ่งเรียบแบบที่เธอคุ้นดี
“คือว่าหนูถึงห้องแล้วค่ะ” ละอองฟองเอ่ยรายงานอย่างว่าง่ายในขณะที่ปิดประตูห้องตามหลังเรียบร้อย
(แล้ว)
“หนูขอตัดสายนะ หนูจะนอนแล้ว”
หญิงสาวพูดจบก็เดินไปทิ้งกล่องนมที่ดื่มหมดแล้วลงถังขยะ ก่อนจะหันหลังกลับเข้าไปในห้องนอน
(อยากนอนก็นอนไป แต่ไม่ต้องตัดสาย)
คำตอบที่ได้รับทำเอาเธอชะงักไปนิด ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่นอย่างกลั้นคำถาม จะให้ถือสายไว้ทำไม ก็จะนอนแล้วนี่นา แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะเงียบไว้ เพราะไม่อยากโดนปลายสายเอ่ยดุ
(ละอองฟอง)
“คะ”
(ไหนบอกว่าจะนอน แล้วทำไมยังตอบฉันได้อยู่)
“กะ...ก็หนูนอนแล้วค่ะ แต่ยังไม่หลับ” เธอตอบเสียงเบา พร้อมกับรีบล้มตัวลงนอนจริง ๆ ตามที่พูดไป
(ฝันดี เด็กดื้อ)
เสียงทุ้มต่ำจากปลายสายดังขึ้นเบา ๆ หลังจากที่เธอนอนนิ่งไปได้สักพักใหญ่ แม้จะยังไม่หลับสนิท แต่ละอองฟองก็ได้ยินชัดทุกถ้อยคำ
เธอเผลอยิ้มออกมาอย่างห้ามไม่ได้ หัวใจอบอุ่นอย่างประหลาด แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังเลือกที่จะเงียบเอาไว้เหมือนเดิม
บทล่าสุด
#50 บทที่ 50 ตอนพิเศษที่ 5 โอบรั้งร่างไว้แน่น (ตอนจบ)
อัปเดตล่าสุด: 8/26/2026#49 บทที่ 49 ตอนพิเศษที่ 4 ปรนเปรอให้อย่างถึงอกถึงใจ
อัปเดตล่าสุด: 8/26/2026#48 บทที่ 48 ตอนพิเศษที่ 3 มีความสุขด้วยกัน
อัปเดตล่าสุด: 8/26/2026#47 บทที่ 47 ตอนพิเศษที่ 2 บรรยากาศครอบครัวที่อบอุ่น
อัปเดตล่าสุด: 8/26/2026#46 บทที่ 46 ตอนพิเศษที่ 1 เซอร์ไพรส์
อัปเดตล่าสุด: 8/26/2026#45 บทที่ 45 รักคนนี้ที่สุด (ตอนจบ)
อัปเดตล่าสุด: 8/26/2026#44 บทที่ 44 มีความสุขสักที
อัปเดตล่าสุด: 8/26/2026#43 บทที่ 43 ง้อคนขี้งอน
อัปเดตล่าสุด: 8/26/2026#42 บทที่ 42 ตามเด็กดื้อกลับห้อง
อัปเดตล่าสุด: 8/26/2026#41 บทที่ 41 ภาพบาดตา
อัปเดตล่าสุด: 8/26/2026
คุณอาจชอบ 😍
รักไม่หลอก
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
แค้นรักเพลิงสวาท
ภาสกร&อัยรินทร์
นิยายซีรี่ส์ชุดทาสรักซานตาน ( เล่ม1 )
เธอหลอกเขา…เพื่อเงิน
เขาทำลายเธอ…เพื่อแค้น
เมื่อความลับถูกเปิดเผย ระหว่าง ภาสกร ซาตานในคราบนักธุรกิจ และ อัยรินทร์ หญิงสาวผู้ขายหัวใจแลกชีวิต ไฟรัก ไฟแค้น และไฟปรารถนากำลังจะเผาผลาญทุกอย่างให้มอดไหม้
“อย่าคิดหนี…เพราะซาตานอย่างฉัน จะลากเธอกลับมาชดใช้ทุกหยดน้ำตา!”
พันธะร้ายท่านประธานปล้นรัก
เขาคือผู้ชายที่เธอเคยรักสุดหัวใจ และเป็นผู้ชายคนเดียวกันที่เธอเชื่อว่า…เคยเหยียบย่ำหัวใจเธอจนไม่เหลือชิ้นดี
แปดปีก่อน อธิชาเดินออกจากชีวิตชยุตม์ด้วยน้ำตา ทิ้งไว้เพียงคำพูดที่ว่า “เราไม่เหมาะกัน”
โดยไม่รู้เลยว่า ผู้ชายที่เธอคิดว่าไร้หัวใจ ไม่เคยหยุดตามหาเธอแม้แต่วันเดียว
แปดปีต่อมา เธอกลับมาเจอเขาอีกครั้ง
ไม่ใช่ในฐานะคนรัก แต่ในฐานะ “ลูกหนี้”และเขา…คือเจ้าหนี้คนเดียวที่มีสิทธิ์กำหนดชีวิตเธอ
“แต่งงานกับฉันสามปี แล้วหนี้ทั้งหมดของครอบครัวเธอจะจบลง”
ข้อเสนอของชยุตม์เย็นชา ร้ายกาจ และไร้ทางถอย อธิชาจึงต้องยอมสวมแหวนของผู้ชายที่เธอเกลียด ยอมเป็นภรรยาตามสัญญาของท่านประธานผู้ขึ้นชื่อว่าเพลย์บอยที่สุดในวงการธุรกิจ
เขามีข่าวกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ยิ้มเก่ง หว่านเสน่ห์เก่ง ปากร้าย และทำให้เธอเจ็บได้ทุกครั้งที่เข้าใกล้ แต่ในคืนที่เธอกลัว เขากลับนั่งเฝ้าอยู่หน้าประตูทั้งคืนในวันที่ครอบครัวเธอล้ม เขากลับเป็นคนยื่นมือมาช่วยโดยไม่เคยเอ่ยความดีและในวันที่เธอพยายามเกลียด เขากลับทำให้หัวใจเธอทรยศตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
รักระรินใจ
พี่สาวครับรับรักผมด้วย
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด
เหลียนหงอี้ปีนี้อายุ27ปีเป็นอนุชาของฮ่องเต้องค์ก่อนดำรงตำแหน่งราชครู อบรมสั่งสอนเหลียนเจียอวิ๋น รัชทายาทจนได้ครองบัลลังก์ ทว่าเหลียนเจียอวิ๋นขึ้นครองราชย์เพียงอายุ10 ขวบ เหลียนหงอี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้สำเร็จราชการ
เจียอวิ๋นเรียก “เสด็จอา” ทำให้รั่วหลันเรียก “เสด็จอา”ตามไปด้วย
มู่หรงเจวี๋ย หรือ อ๋องเจวี๋ย ได้รับ“พิษลึกลับ” ขณะทำศึกสงครามแม้ชนะศึกแต่ร่างกายถูกพิษที่หาทางรักษาไม่ได้ ด้วยความสั่งของเหลียนหงอี้ ทำให้เสิ่นรั่วหลันมาถอนพิษให้แม่ทัพที่ใครๆเรียกขานว่าเป็นแม่ทัพจอมโหด
นางมีนิสัยเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รั่วหลันคือโฉมสะคราญงามล่มเมือง มาบัดนี้นางคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว แม้รู้ดีว่าในความไร้เดียงสาของนางนั้น หัวใจของหญิงสาวมีเพียง ‘เสด็จอา’
หึ! ในเมื่อใครต่อใครเรียกเขาว่าอ๋องจอมโหด เช่นนั้นเขาจะแย่งสตรีผู้นี้มาเป็นภรรยาของตนเอง!
องค์หญิงเข็มพิษ กับท่านอ๋องไร้หัวใจ
"ทำไมข้าต้องแต่งเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับเขา เพียงเพื่อระงับสงครามงั้นหรือ เขาที่เรียกว่าปิศาจไร้หัวใจคนนั้น" จ้าวซีเฟย
"ทำไมข้าต้องแต่งกับนาง สตรีไร้มารยาท หลงตัวเอง เย่อหยิ่งแบบนี้ นั่นไม่ใช่สตรีที่ข้าต้องการ" ถังมู่เหริน
............."ส่งตัวเข้าหอ".............
"ข้าจะแยกห้องกับเจ้า"
"ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น"
"งั้นก็ตกลงตามนี้ เราสองคน ต่างคน ต่างอยู่"
"ย่อมได้ รับพระบัญชาเพคะ"
......................................................
"นี่ ไม่ใช่นางนี่ คนที่ข้าพบครั้งก่อน ข้าแต่งกับใครกันแน่"
นางไม่ได้สวย ดูสง่างาม และดูสงบนิ่งแบบนี้ หรือข้าจะแต่งพระชายามาผิดคน หรือว่าข้าเองที่เข้าใจผิด
"ไหนบอกว่าเขาเป็นราชาปิศาจไร้หัวใจไง แต่ทำไม เป็นบุรุษหนุ่มหน้าตาคมคาย รูปงามเช่นนี้ล่ะ"
หรือว่าข่าวที่ได้ยินมาจะผิด เขาดูเป็นหนุ่มเจ้าสำอาง มากกว่าจะเป็นคนที่โหดเหี้ยมนั่นได้
""นี่มันอะไรกัน""
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ













