บทที่ 42 ตามเด็กดื้อกลับห้อง

“ยัยฟอง ฉันว่าเรากลับกันดีกว่า มันดึกแล้ว เดี๋ยวพี่คินกลับมาแล้วไม่เจอแก พี่เขาจะเป็นห่วงเอานะ” พระเพลงเอ่ยเตือนเสียงเบา ๆ

“ไม่!” ละอองฟองตอบกลับแทบจะทันที ก่อนจะยกแก้วเหล้าที่อยู่ตรงหน้าขึ้นกระดกจนหมดรวด รสขมปร่าลงไปถึงลำคอแต่เธอก็ฝืนกลืนมันลงไปด้วยหัวใจที่น้อยเนื้อต่ำใจ 

ความจริงหลังกลับมาถึงห้อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ