บทที่ 117 .

จากที่เดินเอื่อยเฉื่อยแปรเปลี่ยนเป็นกระตือรือร้นรีบวิ่งลงบันไดไปหาแดนิโล่ทันควัน

อลินยืนหอบมองคนตัวโตที่นั่งเซ็นต์เอกสารอย่างสบายอารมณ์ใกล้มิเชลซึ่งกำลังเล่นโยคะท่ายากโดยใช้มือรองศีรษะแล้วยกขาทั้งสองขึ้นชี้ฟ้า มิเชลเปลี่ยนท่วงท่าหันไปยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ให้แดนิโล่เป็นระยะๆ เห็นเธอที่ยืนทนโท่เป็นเพียงอาก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ