บทนำ
แต่เหตุการณ์ความสูญเสียเป็นชนวนแห่งความตาลปัตรให้เงาอย่างเขาต้องออกมาหาความจริงบางอย่าง ทว่าในระหว่างทางแห่งการแก้แค้นนั้นได้พบกับ อลิน ทำให้หัวใจของมัจจุราชหนุ่มผู้เงียบขรึมและเยือกเย็นปั่นป่วน
เธออาจจะทำให้การค้นหาความจริงล่าช้า ทว่า เขาจะไม่มีวันปล่อยเธอไปจากชีวิตอย่างแน่นอน..
บท 1
“เอาไงดีวะนังลิน??”
นักร้องสาวสวยประจำผับหรูพ่วงด้วยตำแหน่งเทรนเนอร์สอนท่าเต้นยืนขาสั่นอยู่หน้าประตูอย่างชั่งใจ อีกทั้งรองเท้าส้นเข็มที่เธอไม่ชอบสักเท่าไหร่ ส่วนใหญ่หล่อนมักจะใส่รองเท้าผ้าใบหรือรองเท้าแตะเสียมากกว่า ด้วยความที่ชื่นชอบเพลงจังหวะเร็ว ดังนั้นการเต้นจึงเป็นอีกอย่างที่เธอถนัดมาก แรกเริ่มของการทำงานที่นี่ ก็เพราะเงินเดือนมากโขพอควร เธอหวังจะทนทำงานที่นี่อีกสัก2ปี หาตังค์ใช้หนี้ให้พ่อแม่บุญธรรมก่อนแล้วค่อยออกไปทำงานด้านเอกสารตามที่เธอเรียนมา จะได้เลิกเป็นขี้ปากชาวบ้านและได้ตื่นเช้าไปทำงานกลับบ้านตอนค่ำดังเช่นคนส่วนใหญ่เขาทำกันเสียที ด้วยความที่เจ้าของเป็นชาวต่างชาติ "สกาย" จึงเป็นผับหรูหราโอ่อ่าเหมาะสำหรับนักท่องราตรีประเป๋าหนักยิ่งนัก
และตอนนี้ เธอกำลังตัดสินใจทำเรื่องที่โง่เง่าที่สุดในชีวิตของเธออยู่ เพราะเงิน..
เงินจำนวนห้าล้าน คือข้อเสนอที่น่าตื่นเต้นจากมาเฟียหนุ่มชาวอิตาเลียน ผู้มีใบหน้าหล่อเหลาเอาการ แค่เธอเผลอสบตา หัวใจเธอก็เต้นผิดจังหวะได้ โอ เขาช่างเป็นผู้ชายที่มีเสน่ห์แฝงด้วยความน่ากลัวเหลือเกิน ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ แววตาดุจพญาเหยี่ยวกับรอยสักที่แสนจะน่ากลัว ทว่า กลับเรียกความสนใจให้เธอเหลียวมองอย่างน่าประหลาด รู้สึกอยากจะเพ่งพิศลายลักษณ์บนผิวเนื้อใกล้ๆยิ่งนัก
แต่ข้อแลกเปลี่ยนนี่สิ ที่ทำให้เธอหวั่นกลัว
นั่นคือ
... การขายตัว
“อย่าให้นายผมต้องรอนาน” เสียงจากชายฉกรรจ์ชุดดำซึ่งยืนอยู่หน้าห้องบอกในเชิงเร่งรัด
“อืม จะเข้าไปละน่า”
อลินเบ้ปากพลางเปิดประตูเข้าไป อากาศภายในห้องที่เย็นจนขนลุกซู่ และความหรูหราไม่ได้ทำให้เธอตื่นตระหนกได้เท่ากับเขา
เขาซึ่งกำลังนอนพิงหัวเตียงขนาดคิงไซค์เปลือยท่อนบน แต่ค่อยยังชั่วหน่อยที่ท่อนล่างไม่เปลือยตาม ในมือถือแก้วบรั่นดีพลางกระดกเข้าปาก สายตาโลมเลียชุดเกาะอกรัดรูปสั้นจุ๊ดจู่ของเธออย่างหื่นกระหาย ริมฝีปากแดงแจ๋เม้มเข้าหากันแน่น ตอนนี้เขาคงไม่รู้สินะว่านังอลินคนนี้มันกลัวแทบแย่ แต่แสร้งเชิดหน้าขึ้นยิ้มให้กับเขาทำทีท่าเสมือนว่าก๋ากั่นนักหนา
มาเฟียหนุ่มมองหล่อนตั้งแต่เรือนผมยาวดัดเป็นลอน ไล่ลงมาถึงเนินเนื้อตูมใหญ่ที่ล้นเกาะอกออกมา หน้าท้องแบนราบเอวคอดกิ่วเลยมาถึงส่วนโค้งตรงสะโพกเด้งงอนน่าขยำ ขาเรียวเล็กขาวเนียน ดูแล้วน่าจับแข้งขาพลิกแพลงเปลี่ยนท่วงท่าไปมายิ่งนัก แค่มองเรือนร่างภายนอกก็ทำให้น้องชายของเขาเหยียดขยายแล้ว เจอเธอครั้งแรกในผับของพอล และปฏิเสธไม่ได้เลยว่า อยากจะสอดใส่ตั้งแต่แรกเห็น ข้อเสนอ1แสนบาทในครั้งแรกอาจจะน้อยไป ทำให้เขาทุ่มไม่อั้นยอมควักตังค์จ่าย5ล้านเพียงเพื่อได้มีอะไรกับแม่สาวหน้าเงินคนนี้สักครั้งให้น้องชายตรงหว่างขาหายอยาก
“ขึ้นมาบนเตียงสิ ฉันไม่มีเวลานาน”
“แล้ว..เอ่อ”
“เช็คเงินสดห้าล้านวางอยู่บนนั้น”
อลินหันไปมองตามเขา เธอเอียงคอเหลือบสายตาเห็นเลขห้าตามด้วยเลขศูนย์อีกหกตัว มันทำให้เธอสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆพลางเรียกความกล้าให้กับตัวเอง
เจ้าหล่อนเดินเข้าใกล้เขา สูดกลิ่นน้ำหอมจากเขาที่ทำเอาเธอแทบอ่อนยวบ แต่ต้องทนใจแข็งหยิบแก้วในมือใหญ่มาชงเหล้าให้อย่างชำนิชำนาญ
“หวังว่าคงอ่านข้อตกลงแล้วเป็นอย่างดี” สายตาคมมองใบหน้าสวยขณะที่หล่อนกำลังรินบรั่นดีลงแก้ว
“ค่ะ ห้ามจูบปาก และคุณจะไม่เล้าโลมใดๆฉัน และที่สำคัญห้ามแบล็คเมล์คุณ หากฝ่าฝืน..เอ่อ”
“นั่นคือความตาย”
“ดี .. รีบขึ้นมาบนเตียงซะ ฉันไม่มีเวลามาก”
อลินวางแก้วลงบนโต๊ะร่างอรชรนั่งลงยองๆเพื่อถอดรองเท้าออกแล้วคลานขึ้นไปนั่งบนเตียงกว้าง เธอกลั้นใจเงยหน้าขึ้นมาสบสายตาของเขาแล้วยิ้มหวานให้
ในขณะที่เขาโลมเลียสัดส่วนของเธอโดยเฉพาะหน้าอกที่มันเด้งดึ๋งและใหญ่เกินตัว ส่วนสำเนียงของเธอฟังแล้วน่าจะเก่งพอตัว ก็คงเพราะมีแขกต่างชาติบ่อยกระมัง
ริมฝีปากได้รูปยิ้มเหยาะให้กับแม่สาวขายบริการที่เก่งภาษาอังกฤษแต่ดันเลือกมาหาเงินง่ายๆแบบนี้
อลินนั่งพับเพียบบีบมือตัวเองแน่น พยายามจะขึ้นคร่อมเล้าโลมตามที่เคยซ้อมไว้ก็ไม่กล้า เพราะสถานการ์จริงกับเวลาที่ยัยน้ำหวานสอนเธอกับหมอนข้างมันต่างกันนัก
..โอ๊ย พยายามนึกถึงหนังโป๊ที่เธอเคยดูเข้าไว้นะยัยลิน อย่าให้เค้าโมโหเชียว เงินห้าล้านนี้จะช่วยเปลี่ยนชีวิตเธอได้มาก จากที่ตั้งใจจะทนทำงานในผับ2ปี ก็จะได้ออกไปในวันนี้พรุ่งนี้แล้ว.
เธอเรียกความกล้าให้ตัวเองในใจ
“ถอดกางเกงให้ฉัน”
“!!!!! ... คะ.. ค่ะ คุณแดเนียล”
มือเล็กสั่นเทาพยายามปลดกระดุมให้เขา ทำไมมันไม่เหมือนที่เธอเตรียมไว้กับยัยน้ำหวานเลยนะ น้ำหวานคือเพื่อนสนิทของเธอ หล่อนเป็นคนชักชวนอลินมาทำงานที่นี่ด้วยกันนิสัยของทั้งคู่ค่อนข้างจะแตกต่างกันอยู่ น้ำหวานเป็นหญิงสาวรักสนุก หากคืนไหนต้องใจผู้ชายหล่อๆก็หิ้วกลับไปนอนห้องหลังเลิกงานเสมอ และมักจะแอบรับจ๊อบหลังเลิกงานกับเสี่ยเงินหนาเวลาที่หล่อนกระเป๋าแห้ง แม้อลินจะไม่เคยทำเรื่องพวกนี้ แต่ความที่เป็นเพื่อนสนิทไปไหนมาไหนด้วยกันตลอดเธอมักจะถูกเหมารวมว่าเป็นแบบนั้นด้วยเสมอ
...แกห้ามร้องไห้หรือทำเงอะๆงะเด็ดขาดนะยัยลิน ไม่งั้น เค้าอาจจะเป่าหัวแกตายข้อหารำคาญแน่...
..แกต้องยิ้มให้เค้า ยิ้มหวานๆ จับน้องชายเค้าแล้วดูดมันแรงๆเหมือนในหนังโป๊..
อลินแทบผงะเมื่อเจ้าท่อนใหญ่มันเด้งออกมาจากกางเกงใน ใหญ่เท่าๆกับข้อมือเธอ ส่วนปลายหัวบานสีแดงน่ากลัวจนเธอต้องรีบหลับตาปี๋ อลินไล้ปลายนิ้วมือที่ัยังสั่นอยู่วนไปมาบนแท่งเขื่องทั้งที่ตอนนี้แทบจะเป็นลมอยู่แล้ว แม่เจ้า อะไรจะใหญ่ขนาดนี้ แค่จะอ้าปากดูดไม่รู้จะทำได้ไหม ไม่อยากจะนึกไปถึงการสอดใส่เลย เห้อ
บทล่าสุด
#136 บทที่ 136 ตอนจบ
อัปเดตล่าสุด: 2/4/2026#135 บทที่ 135 .
อัปเดตล่าสุด: 2/4/2026#134 บทที่ 134 .
อัปเดตล่าสุด: 2/4/2026#133 บทที่ 133 .
อัปเดตล่าสุด: 2/4/2026#132 บทที่ 132 .
อัปเดตล่าสุด: 2/4/2026#131 บทที่ 131 .
อัปเดตล่าสุด: 2/4/2026#130 บทที่ 130 .
อัปเดตล่าสุด: 2/4/2026#129 บทที่ 129 .
อัปเดตล่าสุด: 2/4/2026#128 บทที่ 128 .
อัปเดตล่าสุด: 2/4/2026#127 บทที่ 127 .
อัปเดตล่าสุด: 2/4/2026
คุณอาจชอบ 😍
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พิษรักคุณหมอ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเอง
สปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













