บทที่ 27 .

“กลับวันไหน”

“ทำไม”

“คิดถึง”

“หึ ถ้าไม่มีธุระอะไรฉันจะวางละ” อลินมัวแต่ก้มหน้าเดินลงบันได จนหน้าผากชนกับร่างใหญ่อย่างจังโชคดีที่เขาช้อนร่างบางไว้ทันไม่งั้นเธอได้ตกบันไดแน่

“อุ๊ยยย!!!”

อลินเงยหน้าขึ้นมองเขาแล้วรีบวางสายทันที

“คุยกับใครน่ะ!!"

“ปะ เปล่าค่ะ ลินคุยกับแม่” เธอโกหกตาใส พร้อมยกมือถือให้เขาด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ