บทที่ 43 .

“ปล่อยผม” วีรวัชรกัดฟันกรอดจ้องหน้าเขาตอบ

“เฮอะ ปล่อยผมเหรอ หึ กูไม่ปล่อยเว้ย”

พลั๊วะ!!

หมอวีกำมัดแน่นชกเข้าที่โหนกแก้มอดิเรกอย่างแรง

“ว้าย พอเถอะนะคะ”

พลั่ก!!

อดิเรกรีบลุกขึ้นแล้วสวนกลับทันควัน

“พอๆ ได้แล้ว ทั้งสองคนเลย พอที!!!” ร่างบางถลาเข้าไปยืนอยู่กึ่งกลางระหว่างที่ทั้งคู่กำลังจะแลกหมัด เมื่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ