บทที่ 119 .

“กับคุณ ทำไมถึงได้เผลอบอกออกไป ว่าจะพาไปพบท่าน  เห้อ ไม่รู้สิมลชนก .. อืม ชอบ เวลาที่คุณมองรูปท่านด้วยความชื่นชม สายตาคุณมันบ่งบอก อะไรบางอย่าง  ว่าผมจะต้องพาคุณมาที่นี่ให้ได้”

“คุณหลงรักฉันแล้ว”

“ไม่ ไม่มีทาง มลชนก”

“ชิ อย่ามาปากแข็ง คุณหลงรักฉันตั้งนานแล้วต่างหากเล่า ซื้อบื้อเชียว” หล่อนยื่นมือไปบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ