บทที่ 44 .

“เฮ้อ”

“คืนนี้นายจะกลับบ้านมั้ยครับ”

“ไม่รู้ กูคิดดูก่อน ทำไมเหรอ มึงคิดถึงซูซานหรือ?”

“ก็ ครับ ผมยอมรับ” ลูกน้องหุ่นล่ำยืนโค้งศีรษะเล็กน้อยพร้อมตอบกลับผู้เป็นนายแฝงด้วยคำตอบที่เหน็บแนมเจ้านายหนุ่ม

“กวนตีนกูทุกวันแล้วนะมึงไอ้มาร์โล่”

“ฮ่าๆ เปล่านี่ครับผมแค่ยิ้ม แค่ยิ้มนะครับนาย เฮ้อ ทำไมถึงได้มองแต่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ