บทที่ 48 .

“แต่โทษที ฉันรักเคธี่”

ดั่งหัวใจเธอแตกสลายออกเป็นเสี่ยงๆเมื่อได้ยินประโยคสุดท้ายก่อนที่เขาจะผละออกจากเธอ

“พรุ่งนี้ ฉันต้องเจอเธอที่ห้องนอนของฉัน มลชนก”

เขาทิ้งท้ายเพื่อตอกย้ำตำแหน่งนางบำเรออย่างเธอ แล้วเดินออกจากห้องไป..

“ฮึกๆ ฮือๆๆ ฮือๆ”

มลชนกปล่อยโฮออกมาอย่างสุดจะกลั้น นี่เป็นน้ำตาที่กลั่นออกมาจาก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ