บทที่ 52 .

“ดีขึ้นแล้วใช่มั้ย?” ร่างใหญ่เดินออกจากห้องนำ ใช้ผ้าขนหนูพันกายอย่างหมิ่นเหม่ เอื้อมมือมาแตะหน้าผากเธอเบาๆ แต่เธอสะบัดหน้าหนีจากเขา

“นี่ ฉันไม่ปล่อยให้เธอตายคาห้องก็บุญแล้วนะ ขอบคุณสักคำมีมั้ย”

“หึ ทีหลังถ้าฉันป่วย รบกวนช่วยพาฉันออกไปจากอาณาเขตบ้าๆนี้ที จะวางไว้ข้างทางที่ไหนก็ได้นะคะ ถ้าจะกรุณา”

“ดี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ