บทที่ 53 .

“เลิกเซ้าซี้ถามนั่นนี่ได้แล้ว”

“ทำไมจะถามไม่ได้เล่า”

“นี่ หยุดนะ...” เขาชี้นิ้วขู่เธอให้หุบปาก

“นอนพักผ่อนซะ” เขาบอกกับเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนก่อนจะเดินออกจากห้องไป ปล่อยให้มลชนกนอนสงสัยเพียงลำพัง เธอปวดหัว ตัวร้อน จนไม่มีแรงจะดื้อหรือขัดขืนใดๆ จนกระทั่งหลับไป

อันเดรียเดินเร็วเข้าไปในห้องทำงาน ในขณะท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ