บทที่ 61 .

“ไม่ ไม่ ปล่อยฉันไปเถอะนะ ได้โปรด”

“มลชนก"

เสียเรียกที่คุ้นหู ทำให้เธอหันไปมองเขาช้าๆ อันเดรียมองสีหน้าที่ดูตื่นกลัวของเธอด้วยความสงสัยพลางออกคำสั่งให้ลูกน้องออกไปห่างๆ เรื่องนี้เขาจะจัดการเอง เสียงฟ้าร้องดังคำราม ทำให้เขายิ่งห่วงใบหน้าซีดเซียวของเจ้าหล่อนมากขึ้น

“เข้าไปในบ้านซะ ฝนกำลังจะตก” เสียงทุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ