บทที่ 65 .

อันเดรียนั่งหอบหายใจเหนื่อยมือทั้งสองข้างที่เปื้อนเลือดของพอลถูกยกขึ้นมากุมขมับเพื่อนวดไปมา เขานั่งมองสภาพห้องที่เละจนไม่เหลือชิ้นดี และรูปของมลชนกที่ตกอยู่บนพื้น เขายิ่งเจ็บแปลบไปที่หัวใจ

“แม่ง”

เขาออกแรงบีบขมับมากขึ้น แยกไม่ออกแล้วว่า ปวดหัวกับปวดใจ แบบไหนที่ทรมานสุด รูปที่เธอยิ้มเสมือนกำลังเยาะเย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ