บทที่ 77 .

เธอฝืนกัดฟันเรียกความเข้มแข้งให้กับตัวเองในฮึดสุดท้าย เดินไปหาเพื่อนรักอย่างพิมรภา ยิ้มให้กับเจ้าสาวแสนสวยทั้งน้ำตา ทั้งสองโผกอดเข้าหากันทันที มลชนกปล่อยโฮออกมาอย่างสุดจะกลั้น หากแต่ยังคงเก็บงำสาเหตุที่แท้จริงเอาไว้ แล้วเอ่ยลาเพื่อนสาวโดยโกหกว่าไม่สบาย และขอตัวกลับก่อน

"ยัยมล แกเป็นอะไร แกโอเคใช่มั้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ