บทที่ 93 .

“โชคดีเถอะ ไอ้ผู้ชายใฝ่ต่ำ”

/เพล้งงง

เคธี่ปัดแจกันดอกกุหลาบบนโต๊ะแล้วเดินออกจากห้องไป ลาก่อน ระยะเวลาเกือบยี่สิบปีกับผู้ชายเฮงซวย สมกันแล้ว พวกหยิงร้ายชายเลว

สาบานเลยว่าเธอจะไม่มีวันมาเหยียบที่นี่อีก เหนื่อยจะพยายามหลอกตัวเองและวิ่งตามผู้ชายที่ไม่มีใจให้แล้ว ในเมื่อชอบแบบนั้น ก็จงจมดิ่งอยู่แบบนั้นต่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ