บทที่ 94 .

“ใช่ ดอกมะลิ ก็ควรจะเยือนถิ่นเช่นกัน"

“.....คือ” มลชนกมองหน้าผู้เป็นพ่อด้วยความเป็นห่วง เธอรู้ว่าพ่อรอคอยการกลับมาของเธอ และอยากใช้ชีวิตอยู่กันสองพ่อลูก

“ฮ่าๆ ก็ดอกมะลิ อยู่ที่ญี่ปุ่นนานไม่ได้ไง ฉะนั้น มาหาพ่อบ่อยๆนะลูก”

มลชนกโผเข้ากอดผู้เป็นพ่อทันที นี่เป็นครั้งแรกที่อาคิระได้โอบกอดลูกสาวสุดที่รัก ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ