บทที่ 115 .

“โรส ...อ่าสส์”

เมแกนเปล่งเสียงครางต่ำปนกระเส่า ริมฝีปากหยักอ้าหวอเมื่อผงกศีรษะขึ้นมองเรือนร่างของหญิงคนรักเธอกำลังขยับกายเคลื่อนไหวบนร่างใหญ่กำยำ ดวงตาคมทอดอ่อนยลผิวขาวผุดผ่องไปจนถึงส่วนเว้าโค้ง

ช่างไร้ที่ติ งดงามและอ่อนช้อยดั่งทุ่งหญ้าพลิ้วไหวในซุนดาลียามต้องสายลม

               “ซี้ดดดดส์”

สะโพกส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ