บทที่ 116 .

บ้า! เธอไม่ควรคิดมากไปถึงขนาดนั้นเลยจริงๆ เป็นทุกข์ในใจเองเสียเปล่า  

‘เธอคิดไปเองน่ารสริน’

รสรินสะบัดศีรษะขับไล่ความคิดงี่เง่านั่นออก แต่เชื่อสิ นี่ไม่ใช่การเอาออก มันเหมือนเป็นการเริ่มต้นเปิดประตูรับเอาความกังวลนี้เข้ามาอยู่ในหัวต่างหาก

               เธอนอนแผ่หลาวางมือแนบข้างลำตัวปล่อยให้เขากระทำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ