บทที่ 127 .

   ‘อื้อ คุณเมแกนคะ’

       มาริสาเพ้อชื่อเขาขณะลืมตาขึ้น เธอยิ้มพรายออกมาอย่างน่าเอ็นดูเมื่อพบว่าชายที่เธอเพ้อหานั่งข้างเตียงที่เธอนอนอยู่

               “หนูต้องขอโทษคุณจริงๆนะคะที่ทำตัวน่ารังเกียจแบบนั้น หนูคงดื่มไวน์มากเกินไป” เธอย่นจมูก

              “ถ้ารู้ตัวก็อย่าดื่มอีก”

       ร่างใหญ่ผลุด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ