บทที่ 145 .

       เขารีบเก็บปืนไว้ที่เดิม ผลักศีรษะมาริสาออก

       “ฟู่วว...ว่าไงที่รัก”

       ‘เอ่อ คือ ..ถึงไหนแล้วคะ’

       “หืม”  ทำไมวันนี้เธอมาแปลก? แค่โทรหาก็ว่าแปลกแล้ว แต่ถามไถ่ด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงแบบนี้แปลกยิ่งกว่า

       ‘ออ ไม่มีอะไรค่ะ ฉันแค่นอนไม่หลับ อยากมีเพื่อนคุย ขอโทษนะคะถ้ามันรบกวนคุณ’

 ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ